• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl
In Preken

31 december: Hij ging mee

[print]

Oudejaarsavond

Schriftlezingen:

  • Prediker 3; Alle dingen hebben hun tijd

  • Matteus 28, 16-20; Ik blijf bij jullie

De laatste dag van december is daar,
wonderlijke dagen maakten we mee:
dagen van klatergoud en namaaksneeuw
en tegelijkertijd dagen van echtheid en van liefde.

Ja, mensen zijn rare wezens
wat zoeken we toch? Wat bezielt ons.

Als antwoord wil ik zeggen dat het heel natuurlijk is
dat wij onrustig zijn en op zoek
zo zijn wij als mensen geschapen.

Het is heel normaal dat wij het ene moment opgewekt zijn en vrolijk
terwijl wij het een dag later helemaal niet zien zitten:
mensen zijn een mengeling van hoop en wanhoop
en in deze dagen speelt dat in zijn volle hevigheid.

Het ene moment vinden we onszelf geweldig
het andere moment walgen we van onszelf.

Het ene moment doen we ons best
en hebben we alles over voor een ander
het andere moment zijn we lui
en geloven het allemaal wel.

Is er nog hoop? Is er nog goed nieuws?

Ja, er is hoop, er is goed nieuws.
En nu we hier bezinnend samenzijn
heb ik dat voor het gemak eens samengevat
in vier punten.

Het eerste goede nieuws is
dat alles wat wij doen een zin heeft
omdat het met deze aarde iets worden zal.

Wat heeft het voor zin
om kinderen in deze wereld te ontvangen
als het met deze wereld toch nooit wat wordt?
Wat heeft het voor zin
je in te zetten voor iets goeds
als het toch nooit wat wordt?
Wat heeft het voor zin
om van elkaar te houden
en de liefde te bedrijven
als wij toch alleen maar samen wachten op het einde?

Het antwoord dat wij in de kerk geven is:
ja het wordt nog wat!
Het geloof leert ons dat al die dingen,
die goede dingen, die kleine dingen,
onderdeeltjes zijn van een geschiedenis van vrede,
een geschiedenis van heil en van toekomst.
Dat is het eerste wezenlijke punt van ons geloof.

Het tweede goede nieuwspunt is
dat wij zelf zoals wij zijn er mogen zijn.
Wij zijn allemaal als individu uniek:
we zijn onvervangbaar.
We zeggen wel eens ‘geen mens is onmisbaar’
daarmee bedoelen wij dat als iemand een klusje doet
er altijd wel een ander komt die het overneemt
maar het is geen goede opmerking ‘geen mens is onmisbaar’
want -volgens ons geloof- is IEDER MENS ONMISBAAR.
Ieder mens is uniek. Ik mag er zijn en u mag er zijn.
En we weten zelf toch het beste hoe wij zijn?
We kennen toch onze goede èn onze slechte eigenschappen.
We hoeven ons niet mooier voor te doen als we zijn:
we zijn als mens door God geliefd
we zijn geschapen naar zijn beeld:
Hij houdt van ons zoals we zijn.

Het derde goede nieuwspunt is dat er vergeving is.
Iedere keer als we de fout ingaan
is er de mogelijkheid voor een nieuw begin.
We kunnen verder na een mislukking:
we krijgen nieuwe kansen
als er iets is mislukt.
Van God uit gezien is het dan niet
even een kwestie van doen alsof er niets gebeurd is
je ogen dichtdoen en zand erover
maar ‘al is je zonde rood als scharlaken
ik maak je witter dan sneeuw.’
We kunnen echt opnieuw beginnen
hoe groot de puinhoop ook is.

Het vierde punt goede nieuwspunt is dat wij een vriend hebben
die met ons meewandelt,
een gids op ons pad en dat is Jesus de Messias
wiens geboorte wij heden vieren.

We zijn nooit alleen, we hebben altijd een Supporter met een hoofdletter
die om ons geeft en met ons meeleeft.
En als wij somber praten en denken dat alles geen zin heeft
blijkt hij naast ons te lopen
zoals in het verhaal van de Emmausgangers dat u misschien kent
die somber lopen te zeggen dat niets meer zin heeft
en plotseling iemand ontmoeten die naast hen wandelt
en die zegt: ‘waarom kijk je zo somber’
en ‘zie ik ben met je alle dagen.’

Als eerste lezing lazen we uit het boek Prediker
op het eerste gehoor een gezellig manneke op een stoeltje aan de kant.
Hij lijkt het allemaal beste te vinden
en hij heeft geen overspannen verwachtingen.
Toch is er meer aan de hand!
Veel mensen kozen die lezing uit het afgelopen jaar:
mensen die afscheid moesten nemen van hun dierbaren
maar ook bruidparen die elkaar gevonden hadden..
soms na een hele schokkende voorgeschiedenis
van mislukkingen en niet uitgekomen verwachtingen.

De conclusie is dat alles toch goed is
dat het ‘tof’ is (om even hebreeuws te spreken)
om hier op aarde te zijn.
Want Hij is er, onze Heer
Hij is er, Zijn Zoon, onze begeleider
en de Heilige Geest die ons inspireert
en opjaagt om te doen wat wij kunnen.
God geve ons dat wijze, goed,
nuchtere gevoel van de Prediker
en zegene en beware ons allen.

Hein Jan van Ogtrop, pastoor