• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl
In Preken

21 augustus: Doe jouw eigen ding

[print]

21e Zondag door het Jaar.

Schriftlezingen:

  • Jesaja 66,18-21

  • Lucas 13,22-30

Het Lucasevangelie vertelt ons over Jesus’ levensweg,
zijn trektocht door het joodse land,
zijn opgang naar Jeruzalem.
De trektocht is begonnen in de synagoog van zijn vaderstad
waar Hij enthousiasme
maar tegelijk ook grote opschudding te weeg brengt:
de leerlingen vinden het geweldig… nog wel.

Jesus gaat verder en ontmoet op de berg Tabor twee profeten,
Mozes en Elia die met Hem spreken over zijn grote tocht,
een soort Uittocht die lijkt op de uittocht
onder Mozes uit de slavernij van Egypte.
Maar wat zou deze uittocht inhouden?

Jesus´ uittocht zal een opgang zijn naar Jeruzalem
waar Hij per se naar toe moet.
En wat is het doel van de reis?

De argeloze leerlingen krijgen het maar al te duidelijk te horen:
‘ik moet vandaag en morgen goed doorreizen
want het gaat niet aan dat een profeet
buiten Jeruzalem sterft.’

Zijn reis naar Jeruzalem is iets anders dan een dagje Amsterdam
zijn reis naar Jeruzalem loopt uit op zijn dood maar..
tegelijkertijd zal juist die reis een doortocht worden,
dwars door de dood heen!
Jesus de voorganger zal zijn mensen
door het donker heen voeren en hen brengen in een nieuwe wereld.

Nu vinden de apostelen het toch een beetje griezelig worden.
Moeten er niet erg veel hindernissen worden genomen?
Zijn ze daartoe wel in staat? Komen ze er wel doorheen??

Dat zijn geen domme opmerkingen van bangerikken
maar reële angsten die verwoord worden,
Kinderen kennen die minder en doen de meest domme en gevaarlijke dingen.
Ze klimmen gewoon de boom in of de kerktoren
zonder te beseffen dat ze naar beneden kunnen vallen
en iets breken….

De leerlingen van Jesus zijn geen kinderen meer
ze voelen zich trots maar ook bang, ze voelen het gevaar.
Trots zijn ze omdat ze uitverkoren zijn
om met Jesus mee te doen
maar ook bang omdat ze beseffen ook moeilijkheden
te zullen ontmoeten.

Bezorgd vragen ze zich dan ook af
of ze het wel zullen overleven en ze zeggen tot Jesus:
‘Heer het zijn er zeker weinigen
die dit alles zullen kunnen doorstaan
en gered zullen worden.’
Maar zo is het niet.
Jesus is niet bezig een soort afval-race te organiseren
zodat alleen de super sterken overblijven.

Tot iedere volgeling – hoe zwak ook- persoonlijk wordt gezegd:
‘span je in om door de nauwe deur naar binnen te komen.’
Betekent dat alleen maar dat een heel klein aantal
hele goede , brave volgelingen zullen volhouden,
alleen diegenen die door dat nauwe deurtje kunnen?

Neen, dat is niet de bedoeling.
Waar het het Koninkrijk van God betreft-
zal ieder persoonlijk moeten kiezen
terzake van ja en nee
en of hij op wil komen voor gerechtigheid en vrede,
liefde en trouw of niet.

Het is nogal wat, wat wij de afgelopen week te zien kregen
slachtoffers in Syrë, een uitzuchtloze oorlog,
kinderen in opvangkampen die hun ouders niet meer kunnen vinden
aanslagen, brandbommen en wat mensen allemaal kunnen verzinnen
om hun eigen gelijk met geweld aan anderen kenbaar te maken.

Het evangelie leert dat we niet kunnen doen alsof er niets aan de hand is
we kunnen niet langs de realiteit heen leven.
Ieder persoonlijk wordt uitgedaagd,
(iedereen is nodig;
een bekend spreekwoord variërend:
IEDER MENS IS ONMISBAAR. )

Zoiets wordt bedoeld met het zoeken naar de smalle deur:
een deur op maat als het ware.
Er zijn dus een hele boel nauwe deurtjes:
misschien wel voor ieder persoonlijk één.

Je zult een zegen voor anderen zijn
en je zult zelf ook zin krijgen in je leven
als je mee wilt doen aan de opbouw van het goede en het nieuwe.
Maar het gaat allemaal niet vanzelf.
Je geloof is niet alleen maar een beetje gezellig achter Jesus aan hangen,
het wel mooi vinden wat hij zegt
en alleen maar genieten van de fraaie liturgie en de zang.

Je kunt niet volstaan met te zeggen:
‘Heer we hebben toch altijd met U gegeten en gedronken.’
We zijn altijd lid geweest van katholieke verenigingen
en hebben de kerk geen moment losgelaten.
Natuurlijk, dat is goed. Maar het is alleen maar de buitenkant.
Het gaat om meer.
Geloven in Gods Koninkrijk heeft -als het goed is-
te maken met in je hele leven van alle dag
doen wat je te doen staat.
En dat vraagt veel van je!

Binnen de joodse traditie wordt verteld
hoe ieder goed mens wordt getest.

1 Als een pot die net gebakken is
en die door de maker, de pottenbakker wordt beproefd
door er steeds op te slaan
omdat hij zo van de prachtige klank geniet.
Een rechtvaardige die beproefd wordt
op zijn kwaliteit geeft ook een klinkend resultaat.
En dan moet iedereen het toegeven:
dit is kwaliteit, ik hoor iets goeds.

2 Ook wordt de rechtvaardige getest als het vlas
dat door er steeds op te slaan
met een stuk hout steeds sterker en glanzender wordt
Ieder mens wordt getest door de dingen die hij meemaakt.
Ieder mens wordt op zijn tijd geslagen.
Het gaat er niet om die beproeving op te zieken
maar wel kan soms degenen die het heeft meegemaakt
-neen vooral de anderen niet-
zeggen: ik ben er beter van geworden, rijker, sterker.

En het joodse verhaal gaat verder:
Je bent gelukkig nooit alleen met je worsteling
het is als met het juk
dat de sterke en de zwakke os samen dragen.
De sterke zal vaak de meeste kracht moeten leveren
maar bij mensen is vaak het ene moment de ene zwak en de andere sterk
en een ander moment is het omgekeerd.

En alles wat goed is,
het kerkelijke maar ook het niet kerkelijke werk,
wat ouderen én jongeren doen aan goeds,
aan troostends, aan genezends…
dat alles maakt deel uit van het grote goede plan van God.

De profeet Jesaja had het in een droom al gezien:
Iedereen die zijn best doet,
iedereen die de kar van de vernieuwing der wereld
wil trekken mag meedoen.

Jesaja ziet al die mensen van goede wil zich verzamelen.
Allemaal mensen die individueel JA hebben gezegd,
die ZELF de keuze hebben gemaakt
maar samen een grote menigte vormt
die zich verzamelen zal op Gods heilige berg.
‘Ik ken ze’ zegt de Heer en ‘ik ken hun werken,
in alle tijden zullen ze gevonden worden,
de mensen die trefzeker kiezen, die volhouden,
die op hun post zijn als ze nodig zijn..
In iedere generatie worden ze gevonden.

Het verhaal van God die met de mensen bezig is
gaat ook verder… in deze tijd, men zegt een moeilijke tijd voor de kerk.
Maar er zijn steeds mensen die inhaken en die het geloofsavontuur aandurven.
Er zijn steeds mensen die hun kinderen willen laten dopen
en ook volwassenen die zich willen laten dopen en vormen.

Ik sprak een moeder die zich zo ongerust maakte over haar kinderen:
ze gingen niet meer naar de kerk.
‘Dan groeien ze zeker op voor galg en rad’ opperde ik.
Ik wist natuurlijk dat dat niet waar was anders kun je zoiets niet zeggen.
‘Neen, zeker niet zei ze, het zijn goede mensen.’
En alsof dat nog niet voldoende was: de ene werkte bij artsen zonder grenzen,
een andere gaf les aan buitenlandse kinderen
en de derde deed veel voor het vluchtelingenwerk.
Geen reden dus tot overdreven bezorgdheid
hoe goed het natuurlijk zou zijn als ze onze kring met hun aanwezigheid
kwamen verrijken en voor hen zelf ter bemoediging
het verhaal van God met de mensen hier zouden horen
om zich bevestigd te voelen bij hun werk.

‘Ik ken ze’ zegt de Heer en ‘ik ken hun werken,
ik ken hun gedachten, ze horen bij mij.’

In een prachtige hymne van Huibers en Oosterhuis heet het:

Gezegend sterk voor zwak, en zwak voor sterk
gezegend de mens die zijn naaste bijstaat:
gezegend de man voor de vrouw en de vrouw voor de man.
Gezegend die goedheid uitstraalt en wie lief is.
God heeft ons allemaal nodig
en wil verzamelen alles wat er aan goeds in deze wereld is.

Voor allen die bij Hem aankomen en voor Zijn Koninkrijk kiezen
wil Hij tot in lengte van dagen de ene goede Vader zijn,
die de Zijnen trouw is en die ze nooit loslaat van hun levensdagen niet.

Hein Jan van Ogtrop, pastoor