• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl
In Preken

21 mei: Op weg naar de volwassenheid

[print]

6e Zondag van Pasen

Schriftlezingen:

  • Handelingen 8,5-8.14-17

  • 1 Petrus 3,15-18

  • Johannes 14,15-21

Een nieuwe start… wie wil dat niet.
Als het goed is zal het vertrek van Jesus Messias van deze aarde
-we gaan dat op Hemelvaart gaan gedenken-
het begin blijken te zijn
van een nieuwe fase in de menselijke geschiedenis.
Als Hij weg gaat betekent dat een nieuwe uitdaging voor zijn vrienden.

‘Nu jullie…’ lijkt Jesus te zeggen en ‘jullie kunnen het!’
En ze, we zullen daarom dan ook doorgaan samen!
We hebben de vorige week gehoord wat voor een geweldig vertrouwen
Jesus in zijn vrienden heeft:
‘jullie zullen dezelfde dingen doen als ik,
ja grotere dan die zullen jullie doen.’

Maar een beetje hulp zou wel welkom zijn.
Vandaar dat het evangelie van vandaag ons troost:
‘de Vader zal u een helper geven.’
Wat klinkt dat troostend… een helper.

Dan hoeven we zelf gelukkig wat minder te doen.
Helaas… het woordje ‘helper’ is geen goede vertaling!
Letterlijk staat er: ‘een wekker.’
En wekkers zijn heel onaangenaam.

Vele middelbare scholieren
wreed door hun wekkers op de vroege morgen wakker gemaakt:
om hun examens te doen.
Met zo’n onaangenaam apparaat wordt de Heilige Geest vergeleken?
Ja en neen.

Neen, de Heilige Geest is geen dom ding natuurlijk.

De Heilige Geest is ook een kracht, van Godswege gegeven,
die je bemoedigt.
Maar toch bij uitstek de kracht
die je wakker houdt en opjaagt maar ook kracht geeft.
Neen, Hij zal je geen werk uit handen te nemen
maar je zult vanuit de kracht die de Heilige Geest je geeft
kunnen voelen dat je werk niet zinloos is.
Het heeft zin als je je inzet voor je naaste.
het heeft zin als je voor anderen iets goeds probeert te doen
en zo bouw aan een beter wereld in Jesus’ naam,

Het viel niet mee voor Jesus’ leerlingen in hun dagen.
Er was -ook voor hen- een lange tijd van het leren geweest.
Jesus zelf heeft heel wat geduld met zijn leerlingen moeten hebben:
met Petrus de druktemaker,
met Thomas de aarzelende
en met de anderen.

We hoorden vandaag het slot uit Jesus’ toespraak tot de apostelen voor zijn dood:
‘Als jullie mij liefhebt zul je mijn geboden onderhouden.’

Je zult Jesus’ mooie woorden
alleen maar in mooie boeken schrijven….
maar ze vooral gaan doen.

Over de volwassenwording van de apostolische gemeenschap
gaat de eerste lezing van vandaag.
Neen, ze werden van de ene op de andere dag geen super-mensen,
net zo min als wij dat zullen worden
maar ze gingen iets doen.
Ze kwamen uit voor hun geloof in Jesus en spraken daar vrij over.
Niet iedereen was het daarmee eens.
Merkwaardig genoeg had de tegenwerking van de officiele leiders
in Jeruzalem een omgekeerd gevolg.
In Jeruzalem werd het een beetje moeilijk
dus ging men zijn energie maar op andere plaatsen richten.
De diaken Philippus preekte in Samaria
en wekte veel enthousiasme.
Uit vele bezetenen gingen de onreine geesten weg
vele lammen en kreupelen werden genezen
daarover was grote vreugde in de stad.
Ze doopten er op los.

De apostelen in Jeruzalem hoorden dat
en stuurden Petrus en Johannes daarnaartoe
om de geloofsgemeenschap daar te bevestigen.

Ze waren daar wel gedoopt maar hadden, zo lezen we,
de Heilige Geest nog niet ontvangen.

de apostelen legden hen dus de handen op
en ze ontvingen de Heilige Geest.

Ook van ons wordt gevraagd
dat wij na onze doop groeien in het geloof;
een volwassen geloof opbouwen
een geloof van mensen die kunnen nadenken
en die weten wat zinnig en belangrijk is en wat niet.

Naar de volwassenheid groeien
houdt ook in: dingen proberen,
niet direct slagen, puberen misschien
blunderen.

We vieren in deze voorbereidingsdagen van Pinksteren
dat mensen steeds maar weer groeien in het geloof.
Jonge en oudere mensen.

Morgen de eerste Communie alhier.
Gisteren een huwelijk. Met Pinksteren 2 volwassenen vormsels;
Mensen van alle leeftijden haken in.

Dat heeft ons ook iets te zeggen:
als het goed is groeien wij ook allemaal in het geloof
Bidden wij om die kracht die ook onze harten vernieuwt
en ons doet uitgroeien tot de volle mannemaat van Christus,
tot de volwassenheid van ons geloof dat ons nieuw kan maken.

Paulus zegt het ook in Zijn hooglied van de liefde:
-we horen het vaak bij de huwelijksdiensten –
‘toen ik een kind was voelde ik als een kind,
dacht ik als een kind…
maar als ik tot de volle wasdom gekomen zal zijn
zal ik dat kinderlijke hebben afgelegd
en God zal helemaal in mij zijn.’

Moge God ons sterken bij de groei naar die ware volwassenheid.
Het kind in ons hoeft niet uit sterven
want als kinderen kunnen wij blij verbaasd getuigen
van het steeds dichterbij komen van Gods nieuwe toekomst.

Jesus gaf ons de belofte:
‘Ik zal jullie niet als wezen achterlaten.’

Vlak daarna zegt Hij:
‘een korte tijd en je zult mij niet meer zien
-hij bedoelt hier het zien met hun gewone ogen –
‘maar weer een korte tijd en je zult mij echt zien’

(in het grieks worden voor dat zien twee verschillend woorden gebruikt)

eerst zagen ze hem gewoon lopen en doen
maar na zijn dood zullen zij pas echt zien
wie Hij was: hun Herder en vriend.

Wij zien hem niet met onze gewone ogen
maar wij zullen, naarmate wij meer groeien in het geloof,
zien in de ware zin des woords:
als onze Herder en vriend
als de Heer die altijd met ons meegaat
en ons nooit loslaat:
als de Heer die heeft gezegd:
waar twee of drie in mijn naam bijeen zijn
daar ben ik in hun midden.

Hein Jan van Ogtrop, pastoor