• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl
In Preken

6 augustus: Niet bang meer in het donker…

[print]

Achttiende Zondag door het Jaar

Schriftlezingen:

  • Daniel 7,9-13

  • 2 Petrus 1,16-19

  • Matteüs 17,1-9

Kort na Jesus lijdensaankondiging
horen we vertellen
over zijn tocht met zijn vrienden
de berg Tabor op.

En daar horen zij
een bijzonder gesprek.
Een verslag van een ontmoeting.
Zoals de paus de rabbijnen en de moeftis ooit sprak in Jeruzalem,
en met hen sprak over de weg die
ze samen zullen moeten gaan..
zo spreekt Jesus met de wijzen van vroeger,
met Mozes en Elia
over de weg die Hij zal moeten gaan.
——————————-
Elia was de profeet
die geen gemakkelijke weg was gegaan;
hij had zwaar onder zijn roeping geleden
hij had er de brui aan willen geven:
‘stuur maar een ander maar niet mij.’
Maar God was met hem meegegaan
en toen hij stierf was hij
met een vurige wagen door God naar de hemel gebracht…
niemand had hem ooit nog gezien.

Hij zou terugkomen aan het einde der tijden.
Dat was een joods ge¬loofsgegeven.

Vandaar ook de blijde verbazing
bij de leerlingen als zij Elia zien
die daar met Jesus staat te praten:
dit is kennelijk dat nieuwe begin !

En Mozes staat er ook nog bij.
Ook zijn levensweg was een weg van zorg en pijn:
‘ik houd het niet meer vol’.
Maar God was met hem
en hij mocht zijn volk voorgaan,
dwars door zee en woestijn heen
de vrijheid tegemoet !

De ontmoeting is wezenlijk voor Jesus’ toekomst
hij leert van hem, hij spreekt met hen
maar hij neemt wel een bijzondere positie in!!

Hij is degene die namens de mensheid
een hele bijzondere verantwoordelijkheid zal oppakken.
Wat Hij zal doen zal voor heel de wereld belangrijk zijn
en daarom staat hij in het volle licht.

Een ander licht dan het licht van de schijnwerpers
die op gewone mensen: voetballers of voetbalsters
of andere sterren vallen deze week:
Jesus staat in het goddelijke licht

Jesus, de vriend, beter nog: de geliefde zoon van God
staat daar te glanzen in de hemelse gloria.

Petrus en Johannes
dezelfde leerlingen die later met Jesus meegaan
in de hof van olijven en Jesus daar zullen zien huilen van angst
mogen Hem hier zien in volle heerlijkheid.

Maar die duurt maar even.
Er hangt nu ook, net als in de dagen van Abraham
dreiging in de lucht:
er hangt net als in de dagen van Elia
vijandelijkheid in de lucht
er zal, net als in de dagen van Mozes
nog een zware strijd gestreden moeten worden.

In al de oude verhalen
is er ook een goede afloop:
– Abrahams God is een God van levenden en niet van doden,
– Elia’s God is een God die partij kiest voor Zijn trouwe
volgelingen en die de afgoden beschaamt doet staan:
– Mozes’ God is een God die redt uit slavernij:

Als de ‘spot’ uit is
zien de leerlingen niemand meer
dan Jesus alleen..
het is kaal en ellendig
ze staan er weer alleen voor
alles is weer gewoon…
maar Jesus legt zijn hand op hun schouders:
‘vrees niet.’

Boven op die berg hebben zij even aan het geheim geproefd
even is hun een tip van de sluier opgelicht:

God is een God van levenden en niet van doden:
Hij is de God die niet ver wil zijn
maar die met mensen meetrekt
overal dwars doorheen.
—————————-

Het zal nog een moeizame weg zijn
die Jesus als voorganger zal moeten volgen.
De weg de hof van olijven in en verder
de leerlingen werd het soms te veel.

Het is nog een moeizame weg die wij mensen
zullen moeten volgen:
niemand van ons kent het geluk dat ons wacht
maar niemand van ons weet ook welke zware dingen
er nog van jou gevraagd zullen worden
…………………..
niemand kent het verdriet en de pijn
die je mogelijk nog moet meemaken
maar-en dat staat zo mooi in de huwelijksliturgie
waarop sommigen zich hier al weer op
aan het voorbereiden zijn-
ons leven zal menselijker,
onze volhardingskracht sterker
en onze liefde milder zijn
als wij willen gaan in het voetspoor van Jesus Messias.

Wij zijn samen op weg, mensen die het gemakkelijk hebben,
mensen die het moeilijk hebben.

Soms worden ons momenten van troost
als daar op de berg Tabor gegund:
en er zijn meer hoogtepunten, gelukkig…

maar ze kunnen alleen maar hoogtepunten zijn
omdat we weten dat in het gewone leven van alle dag
er een vriend is die met ons meegaat
die ons niet loslaat:
die heeft gezegd: IK ZAL ER ZIJN
alle dagen.

De meest troostrijke boodschap van ons geloof is:
in dat gewone leven,
ook als het grauw lijkt en saai, is Hij bij ons aanwezig,
gaat Hij met ons mee, vandaag en alle dagen.

Ondertussen bidden wij

Wees Gij de zon van mijn bestaan..
dan kan ik vrolijk verder gaan
tot ik U zie o eeuwig Licht
van aangezicht tot aangezicht!

Hein Jan van Ogtrop, pastoor