• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl
In Preken

12 november: Zit niet te slapen!!!

[print]

32e Zondag door het Jaar

Schriftlezingen:

  • Het Martinusverhaal

  • Matteüs 25,1-13

Je hebt nu eenmaal suffe mensen
en wakkere lui!!

‘Zit niet te slapen’ heeft misschien de meester
of de juf weleens naar jou geroepen.

Zelf zat ik op school vaak te denken
over diepe dingen…vond ik.

‘Wakker worden Hein Jan’ zei dan de meester.
Ik schrok dan erg.

Sint Maarten was een erg wakkere man.

Van Sint Maarten zijn mooie verhalen bekend.
Hij was eerst helemaal geen Sinte Maarten maar een heidense soldaat. Wel een hele goeje en ook een hele lieve.
-Omdat hij zijn goede soldaat was werd hij al heel vlug officier van het Romeinse leger geworden. Hij hoefde bijna nooit meer te lopen maar mocht op een mooi paard rijden. Toch had hij het niet hoog in zijn bol. Dat blijkt uit het verhaal dat jullie vast wel kennen.

-Op een dag reed hij weer op zijn paard. Het was koud en opeens ziet hij een bedelaar langs de weg liggen die rilde van de kou. Die had helemaal geen kleren alleen een klein zakdoekje. Martinus roept HO tegen zijn paard. Dat schrikt en stopt. Dan pakt hij zijn zwaard en snijdt in een keer zijn prachtige officiersmantel in tweeën en geeft de helft aan de bedelaar die het dan lekker warm heeft. Dat verhaal hoorden jullie vandaag.

Minder bekend is het verhaal wat er later gebeurde. Hij was inmiddels vriend van Jesus geworden en had zich laten dopen. Hij was ook nog uitgekozen om bisschop te worden in de grote stad Tours, in Frankrijk aan de Loire. Op een zondag zou hij de Heilige Mis gaan doen in een kerk in een buitenwijk van de stad. En weer gebeurde het dat hij een bedelaar ontmoette die geen kleren aan had.
Martinus had zijn diaken opdracht gegeven kleren voor de man te kopen, maar die had dat niet gedaan. Toen de bisschop dat ontdekte trok hij meteen zijn eigen kleren uit en beval de diaken die naar de bedelaar te brengen, ‘want’ –zei hij- ‘we moeten eerst de naakten kleden voor we de Heer kunnen ontmoeten’. Haastig kocht de diaken nieuwe kleren voor de bisschop die niet pasten. Dan maar zo het altaar op zei hij: in zijn oude kloffie, eigenlijk zijn ondergoed.

Maar de mensen in de kerk zagen iets heel anders: ze zagen Martinus rondlopen in een prachtig licht, hemels gewaad.

In het Veld, dat ligt even ten noorden van Alkmaar kun je dat afgebeeld zien op een prachtig schilderij. Kijk maar op mijn website kerkengek.nl. Leuk he?

Het verhaal dat we als evangelie lazen gaat
over meisjes.

Het zijn geen deftig schrijdende prinsessen
maar echte ‘goocheme meiden’
om het een beetje eigentijds te zeggen,
vrouwen die ter zake zijn en doen wat er gedaan moet worden.

Ze moesten heel lang wachten om binnen te kunnen
bij een bruiloftsfeest.

Er was nog geen elektriciteit toen het verhaal geschreven werd.
Dus hebben ze in het verhaal olielampjes.
En als je wilt dat die lang kunnen branden
moet je olie meenemen.

Dat hadden de goocheme meiden gedaan.
De anderen waren dat vergeten… enfin dat hoorde je.

Wij krijgen deze verhalen te horen
opdat wij wakker blijven en goed opletten
op wat er nodig is.

Wat is er nodig nu?

In deze tijd is het nodig dat we een beetje beter gaan opletten
of alle mensen in de wereld het wel goed hebben.

Vandaag is het ook diakonale zondag.
Dan denken we aan mensen in nood.

Die doen zelf vaak erg hun best
maar hebben het toch moeilijk:
ze hebben hulp nodig.

In onze kerk hebben we ook een voedselbank.
Je zult daar straks meer over horen.

Dat betekent dat allemaal wakkere mensen
die eten en geld genoeg hebben
hier in de kerk geld geven
en ook zelfs eten meenemen
waarmee andere mensen geholpen kunnen worden.

Jesus’ had wakkere meisjes als kennissen:
Maria Magdalena was er zo eentje.
Zijn vrienden waren soms wakker
maar soms ook erg slaperig.

Wij worden allemaal opgeroepen wakker te zijn.

Wakker om andere mensen te gaan helpen.

Net zoals sint Maarten dat deed
en misschien zullen we er dan ook net zo mooi gaan uitzien
als Sint Maarten toen hij zijn pak had weggegeven:
we zullen glanzen van het licht van onze liefde.
AMEN

Hein Jan van Ogtrop, pastoor