• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl
In Preken

31 december: Feest van de Heilige Familie

[print]

Feest van de Heilige Familie

Schriftlezingen:

  • Genesis 15,1-6;21,1-3

  • Hebreeën 11,8.11-12.17-19

  • Lucas 2,22-40

Zo vlak na Kerstmis horen we nu al hoe Jesus,
op de 40e dag na kerstmis (we gaan dat op 2 februari
Maria Lichtmis echt vieren) als kleine Messias wordt binnengedragen
in de tempel van Jeruzalem.

Jesus was een gewoon kind van eenvoudige ouders.
Hij zal ook niet –voor ons onbegrijpelijk-
door het hoofdportaal zijn binnengelaten.
Dat ging alleen maar open voor de hogepriesters
en de leiders van het land.

Ook als je kijkt welke offergave ze meenamen, een paar
tortelduifjes, dan is dat zeker geen luisterrijke binnenkomst.
Een arm gezinnetje uit Nazareth komt binnen door een klein zijdeurtje,
zoals wij er in onze kerk ook zoveel hebben.

Het is allemaal heel verbazingwekkend
wat we nu in het evangelie lezen.
Kleine, schijnbaar onbetekenende gebeurtenissen,
de geboorte van een arm kind in Bethlehem,
het binnendragen van dit kind in de tempel
worden tot heilsfeiten uitgeroepen:
gebeurtenissen als feiten
die de hele geschiedenis van de mensheid zullen veranderen.

Sint Lucas is de evangelist bij uitstek
die ons vertellen wil dat God via het kleine werkt.
Sint Lucas is in een ander opzicht ook nog uniek.
Hij is de evangelist die met heel veel nadruk spreekt
over Jesus’ band met de tempel.

Jesus en zijn leerlingen hebben iets met de tempel,
net zoals wij allemaal iets hebben met deze kathedraal.
Waarom? Waar staat die tempel voor?
Die tempel is de plaats waar een geheim bewaard wordt.
Een belangrijk geheim:
het geheim dat God dicht bij de mensen wil zijn,
het geheim van God die met de mensen wil omgaan,
met mensen Zijn geschiedenis wil maken.
Het geheim van God die die mensen wil leiden door Zijn Wet
en wil bevrijden en steunen… heel de geschiedenis door.

Vandaar dan ook dat Simeon en Anna,
twee vertegenwoordigers van de trouwe gelovigen van Israël,
in de tempel te vinden zijn.
De tempel is de schrijn rond het boek,
de plaats waar de tien woorden worden bewaard in de heilige ark.
De tempel is de plaats waar Gods bevrijdend handelen
met de mensheid plechtig zal worden aangekondigd.
Daar moet je wezen als je iets wilt merken
van Gods nieuwe begin in de geschiedenis.
En dat gebeurt vandaag.

Simeon en Anna, oude mensen die niet -zoals velen dat doen-
alleen maar terugkijken en spreken over vroeger
maar mensen die uitzien naar alles wat nieuw zal worden.

Mensen die niet denken dat alles blijft zoals het is
maar mensen die beseffen dat God alles altijd weer nieuw zal maken
en bevrijding wil brengen voor de mensen.

De oude Simeon verwoordt dat het duidelijkst
door te zeggen dat hij blij is
dat hij nu Gods nieuwe toekomst mag zien aanbreken.

Hij zal de vervulling gaan zien
van de diepste verlangens van het volk Israël
en het licht van Gods aanwezigheid
dat door zal breken ten aanschouwen van heel de mensheid.

Als wij dit verhaal weer lezen, op 2 februari Maria Lichtmis,
zegenden wij de kaarsen als kleine getuigen van het licht.

Terug naar de tempel.
Als Jesus in de tempel is binnengedragen
zingt Simeon zijn lofzang:
‘Laat nu o Heer uw knecht maar gaan
in vrede naar uw woord
want mijn ogen hebben Uw heil,
uw verlossend handelen, gezien:
alle volkeren kunnen het nu aanschouwen
en uw volk Israël zal er van stralen’.

En Hanna, een dochter van Fanuël, een weduwe van 84 jaren
stemt er mee in en vertelt enthousiast aan ieder die het horen wil
dat God zijn mensen niet in de steek laat.

Simeon en Anna, de oudere generatie, kunnen rustig sterven.
Niet omdat ze hun tijd gehad hebben en het wel welletjes is
maar omdat zij zien dat Gods geschiedenis verder gaat.
een nieuwe toekomst komt in zicht.

Wij vieren vandaag op deze zondag het Feest van de H. Familie;
en we denken ook aan onze families.
Het is te hopen dat de ouderen mogen zien
dat Gods goedheid ook in hun kinderen verder leeft
en hoe in de problemen die iedere tijd in zich draagt
er een nieuw begin komende is.

We weten nog niet hoe de toekomst er uit zal zien
maar wel mogen we altijd beseffen dat God
het werk van Zijn handen niet loslaat
en in iedere tijd opnieuw Zijn grote tekenen zal verrichten.
Dat geldt voor de wereldpolitiek,
dat geldt voor de kerk.

Soms denken wij wel dat de kerk wat oud wordt.

En misschien geldt dat ook wel een beetje voor de kerk in Europa
die eeuwen lang de belangrijkste kerk geweest is.
Maar God gaat verder en de kerk leeft verder.
De kerk is springlevend in Afrika, in Zuid Amerika en in Azië.
De kerken in de ontwikkelingslanden zullen zich aanmelden
en ik denk dat de huidige Paus er geen bezwaar tegen zal hebben
als eens een jonge man uit Azië of Afrika
de stoel van Petrus zal gaan bezetten.

Simeon en Anna zijn profeten van de hoop.
Zij zingen niet mee in het koor van mensen
die zeggen dat alles minder, veel minder is.
Ze zijn oud en wijs genoeg geworden
om zo jong van geest te zijn dat ze beseffen
dat voor Gods niets onmogelijk is.

Ze wekken ons op om zelf ook zo jong te worden,
zo toekomst gericht en uit te groeien tot blije getuigen
van Gods aanwezigheid in deze wereld. Zo moge het zijn!

Hein Jan van Ogtrop, pastoor