• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl

Preken archief

  • 10 december: Een nieuw begin!

    [print]

    2e Zondag Advent

    Schriftlezingen:

    • Jesaja 40,1-5.9-11

    • 2 Petrus 3,8-14

    • Marcus 1,1-8

    Troost, troost toch mijn stad…
    dat zijn de grootse woorden
    waarmee vandaag de eerste lezing begon…
    troost, troost toch mijn stad
    en spreek haar moed in
    want er komt een einde aan haar verdriet….

    En in het Salve Regina zingen wij;
    – goed om dat na de Mariadag 8 december te citeren:
    ‘moeder Gods kijk naar ons en wees onze vertroosting
    ‘in hac lacrimarum valle’, in dit tranendal.
    Mensen kunnen best wat troost gebruiken!

    Dit is het begin van de blijde boodschap…
    zo begint Marcus zijn evangelie.
    We lezen dat het komende jaar in de kerk.
    Altijd weer blijft de droom van een nieuw begin…
    een droom noem ik dat want…
    iedere keer krijgen we weer een tikken op onze neus.
    Marcus was volgens de overlevering een heidense jongen,
    door Petrus op een van zijn reizen ooit meegenomen.
    Hij droeg in zijn naam nog de naam mee van de Romeinse oorlogsgod MARS ..
    maar Petrus had gezegd: ‘laat maar, het gaat om je hart.
    Het nieuwe begin van zijn eigen leven, en dat van ieder die luisteren wil,
    is volgens Marcus te vinden in een Joodse man: Jesus,
    die men de Christus, de Messias ging noemen.
    Dat nieuwe begin noemt hij:
    DE BLIJDE BOODSCHAP VAN JESUS CHRISTUS.
    Het verhaal van DIE man noemt Marcus ‘evangelie’ de blijde boodschap.

    Dat evangelie verkondigen is meer
    dan een oppervlakkig herhalen van vrome clichés
    het houdt meer in:
    het houdt de proclamatie in van het hele programma
    van God met Zijn volk waar die Jesus van Nazareth voor staat.
    Een programma van sjaloom en nieuwe toekomst voor heel de wereld
    zoals dat beschreven staat bij de oude profeten, bijvoorbeeld Jesaja.

    Daarom gaat Marcus haastig verder:
    ‘dit is de blijde boodschap van Jesus Christus
    ZOALS GESCHREVEN STAAT BIJ DE PROFEET JESAJA.

    Bij hem kun je duidelijk lezen
    wat de blijde boodschap werkelijk inhoudt:
    bevrijding van mensen die in de verdrukking zijn,
    geen vreemde heersers meer, troost voor de geringen.

    Het evangelie dat Jesus ons, in het voetspoor van de oude profeten, vertelt
    houdt in dat alle machthebbers die mensen bedreigen hun kracht verliezen,
    dat de kleine mensen wordt recht gedaan.
    Volgens Jesaja was er een nieuw begin mogelijk
    toen de vertrapte joden uit Babel terug mochten gaan naar Jeruzalem.
    Het staat zo mooi in de psalmen:
    ‘toen Gods ons thuisbracht, was het alsof wij droomden.’
    Toen werd een weg gebaand naar een nieuwe toekomst toe !
    Jesaja ziet de weg al lopen: weg van het troosteloze Babel
    naar een nieuw en goed Jeruzalem.
    Het is geen gemakkelijke weg.. geen snelweg, geen autostrada.
    Het is een weg door de woestijn.

    Johannes de doper hoorden wij vandaag in diezelfde woestijn
    even buiten Jeruzalem, mensen van zijn tijd bijeenroepen.

    Hij riep ze samen even buiten Jeruzalem, even weg van de gewone drukte.
    Daar ging hij ze vertellen dat God
    met iedere mens afzonderlijk, opnieuw op weg wil.
    ‘Verbeter de wereld, begin bij jezelf’
    luidt een oude (beetje afgezaagde) volkswijsheid
    maar er zit wel iets in!

    En hij vertelde ons bovendien heel duidelijk
    hoe wij ons op het nieuwe begin
    dat God met iedere mens en iedere mens met God wil of kan maken
    kunnen voorbereiden:
    ‘maak de wegen recht’. Maak je levensweg recht.
    Ga geen kronkelpaadjes, ga geen verkeerde zijweggetjes in
    maar weet wat belangrijk is in je leven en wat niet.

    Hij zal je helpen. Hij die Israël riep,
    zal naar je toekomen, solidair met jullie, mensen van goede wil.
    Hij kwam naar ons toe in solidariteit.
    door ons die ene mens te zenden
    in wie zijn liefde en eeuwige trouw ons verschenen zijn.
    Dat is bemoedigend, dat is troostend.

    Om dat te leren geloven,
    om dat misschien te kunnen blijven geloven, vieren wij Advent.
    Advent vieren betekent: samen uitzien naar die nieuwe toekomst
    waar de profeten over spreken.
    Advent vieren betekent:
    voor zover we dat kunnen die nieuwe toekomst voorbereiden.
    Advent vieren betekent ook:
    de kleine tekenen van hoop die er -ook in jouw eigen levensdagen- zijn,
    willen zien en daarom volhouden.

    ‘IK HEB EEN BLIJDE BOODSCHAP VOOR JULLIE’
    zei Marcus: ‘HET VERHAAL VAN JESUS’

    Het Koninkrijk Gods is nabijgekomen
    in deze mens, het kwetsbare kerstkind
    dat als volwassen man gekruisigd worden
    en deze gekruisigde volgen is onze enige hoop.

    De leerlingen waren van hem weggelopen toen dat duidelijk werd,
    de vrouwen op de Paasmorgen holden weg van het lege graf
    en durfden – dat zullen we in het Marcusevangelie met Pasen lezen-
    niemand te vertellen dat Jesus de gekruisigde toch de Heer van de toekomst is.

    Door Marcus, de evangelist van dit nieuwe kerkelijk jaar
    worden wij ingewijd in dit geheim.
    Hij heeft zijn boodschap opgeschreven
    zoals hij hem heeft opgeschreven
    opdat wij onze eigen conclusies zouden trekken.

    Strijdbaar zijn als Marcus die opkwam voor zijn geloof
    en -net als velen van zijn gemeente-
    werd gemarteld en gedood.

    Marcus weigerde te geloven
    dat de haat het winnen zou van de liefde
    en dat de duisternis het licht zou verdringen.

    Hij geloofde in een ander programma:
    zoals ook ons dat verkondigd wordt:
    het nieuwe begin rond Jesus Messias
    die voor ons en met ons stierf
    maar die nu leeft en ons voorgaat naar Galilea.

    Met kerstmis zullen wij ons met velen verzamelen in onze kerken.
    Dan blijkt hoe veel mensen er ‘van goede wil’ zijn
    die willen dromen van rechtvaardigheid en vrede.
    Maar dat niet alleen: ze willen er ook iets aan gaan doen.

    Mensen van de kerk maken zich vaak zorgen:
    houden wij het wel vol? Welke kerken zullen er dit jaar
    weer gesloopt gaan worden?

    Laten we leren van de eerlijkheid en de moed
    van alle mensen die volhouden
    dwars door alle onzekerheid en wanhoop heen.

    Een flinke volwassen jongen wilde gedoopt worden.
    Ik zei: ‘zou je dat wel doen? Toetreden tot een kerk
    waarin kruistochten plaats vonden en inquisitie
    en dan nu al die schandalen die openbaar worden?’
    Hij keek mij verbaasd aan: ‘wat zegt u allemaal,
    dat is erg en dat moet eerlijk genoemd worden
    maar voor de rest: Ik word toch katholiek en ik ga er voor.‘

    Hij begreep waar het bij geloven om gaat.
    Het gaat om onszelf op de eerste plaats
    die, vandaag ook weer, in deze wereld opgeroepen worden
    er voor te gaan en ook om de hoop levend te houden dat alle inspanningen
    van alle mensen – ook de niet kerkelijke – die het goede willen
    ergens toe zullen leiden.

    Marcus wil aan het begin van dit nieuwe kerkelijke jaar
    alle mensen die hem willen horen tevoren bemoedigen:
    Dit is het nieuwe begin: Jesus gekruisigd, gestorven en begraven
    maar opgestaan uit de doden onze aanvoerder.
    Hij, de weg naar het ware leven, het licht der wereld.
    Laten we onze fouten erkennen, het oude achterlaten
    en op weg gaan, Hem achterna!

    Hein Jan van Ogtrop, pastoor

  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec
  • jan
  • feb
  • mrt
  • apr
  • mei
  • jun
  • jul
  • aug
  • sep
  • okt
  • nov
  • dec