| Aan de rechter en de linkerzijde |
|
| Geschreven door Pastoor H.J. van Ogtrop | |
| zondag, 22 oktober 2006 | |
29e zondag d.h.jaar.Schriftlezingen: - Jesaja 53, 1-12 een knecht die lijden moet- Marcus 10, 32-45 de rechter en de linkerzijdeDie twee goedwillende jongens uit het evangelie van vandaag zijn niet onsympathiek. Ze durven wel wat ! Ze willen best wat wagen. Ze wilden Jesus achterna, ze willen best voor Hem opkomen en durven de strijd met de tegenkrachten best aan maar... wel boter bij de vis: ereplaatsen in het Koninkrijk dat komt na de strijd, aan Jesus' rechter- en linkerhand liefst. Het pleit voor Jesus' zorgvuldigheid in zijn omgang met zijn leerlingen, als Hij de zonen van Zebed¬eüs totaal niet verwijt dat hun vraag eigenlijk voortkomt uit verwaandheid en overmoed. Het is, volgens Jesus, misschien toch een eerste stap op de weg van God, een jeugdig idealisme dat je niet meteen moet afsnauwen. Hij bestraft ze dus niet maar test ze op hun echte kwaliteiten als Hij zegt: 'kunnen jullie de beker drinken die ik zal drinken en de doop ondergaan die ik zal ondergaan'. Als ze dan (nog steeds overmoe¬dig) antwoorden: 'JA DAT KUNNEN WIJ' kan Jesus dat niet zomaar laten gaan. Konden ze maar een beetje in de toekomst kijken, d.w.z. kenden ze zichzelf maar een klein beetje beter! Niet meer dan vier hoofdstukken verder zullen wij over alle leerlingen, zonder uitzondering, horen vernemen: 'TOEN VERLIETEN ALLEN HEM EN NAMEN DE VLUCHT', en nog later horen we wie er aan zijn rechter - en linkerhand terecht komen: twee medeveroordeelden aan het kruis. Over het lijden dat de rechtvaardigen overkomt hoorden we vandaag de Jesajatekst: ‘de Heer heeft besloten zijn dienaar te vernederen en Hem te doen lijden.' Heel gemakkelijk beschouwen we deze tekst als een soort noodlotstekst het is als het ware in sterren geschreven beter: door de Vader bevolen en door de profeet voorspeld dat Jesus zou lijden maar zo simpel is het niet. In een van onze tafelgebeden staat daarom ook dat Jesus VRIJ¬WILLIG ZIJN LIJDEN OP ZICH NAM. Niet dus omdat het in de sterren of in de boeken geschreven stond. Niet als noodlot maar.. als konsekwentie van het opkomen voor de dingen waar Hij voor opkwam. Eigenlijk had Jesus -al klinkt dat een beetje vreemd in onze oren- helemaal niet willen lijden. Hij wilde met Zijn boodschap over God de mensen geluk en vrij¬heid doorgeven.... als dat mogelijk zou zijn. Maar.... het bleek niet mogelijk. Door de buitenwereld werd Hij (juist als Hij opriep tot mense¬lijkheid, vriendelijkheid en vrijheid) regelmatig voor gek of 'bezeten' verklaard: zelfs door zijn eigen fami¬lie... En aangezien Hij wilde blijven wie Hij was en wat Hij was wekte dat steeds meer verzet op. Omdat Hij trouw wilde zijn aan Zijn roeping, een roeping van trouw en solidariteit aan de mensen, vooral aan de mensen die verdrukt werden of geminacht.. ging Hij onafwendbaar zeker Zijn lijden tegemoet. Een moderne psycholoog schreef eens: 'zo leek Zijn situatie op die van een patrijs na het invallen van de winter: Nog dragen zijn veren de bonte schut-kleuren van de zomer, maar de eerste sneeuwval ontneemt aan deze prachtige tooi iedere beschuttingswaarde en op groteske wijze is hij voor alle prooi¬zoekers al van verre her¬kenbaar.' Jesus leefde als evenbeeld van God. Hij leefde vastberaden en overtuigd van de waarde van Zijn voorbeeld maar juist daarom was Hij zo kwetsbaar een gemakkelijke prooi voor zijn tegenstanders en daarom deed zijn innerlijke vast¬beradenheid zijn leerlin¬gen huiveren van vrees. De kring van de leerlingen die al of niet tekort schieten staat in het Marcus-evangelie model voor heel de kerkgemeenschap van toen en later. Het zal in de kerk nooit aankomen op mooie titels of prachti¬ge ambten maar op conse¬quente dienst tot het uiterste toe. Vandaag is het wereldmissiedag, dan bezinnen we ons op het merkwaardige feit dat er tot op de dag van vandaag mensen zijn die in Jesus' naam gingen en nog steeds gaan verkondigen wie de God van Abraham Isaak en Jacob, (die ook de God van Jesus wilde zijn,) is en dat Hij partij heeft gekozen voor menselijkheid en vrij¬heid en dat Hij daarom bij uitstek solidair wil zijn met al die mensen die veracht en ver¬volgd worden of gemar¬teld: waar ter wereld niet. Missionarissen zijn de mensen die -meer dan anderen wellicht- de solidariteit waartoe wij als kerk geroepen zijn handen en voeten hebben gegeven. Ze hebben medicijnen aangesleept en ontwikkelingswerk gedaan vòòr iemand nog wist dat wij dat moesten doen. In een tijd waarin mensen vaak niet verder keken dan hun eigen Hollandse erfje trokken zij er al op uit om de boodschap van de bevrijding te verkondigen over heel de wereld. Die boodschap zal nog wel enige tijd moeten blijven klinken want helaas is de rol van de mensen die de vrijheid van anderen willen belemme¬ren nog lang niet uitgespeeld.. en zijn er nog steeds mensen die voor een gemakkelijk leven onderdanig aan de grote economische machten en machthebbers kiezen. Jesus ontmaskert de structuren van macht en geweld die nog steeds mensen ongelukkig maken. als Hij de manier van doen van de groten der aarde beschrijft en zegt: 'je weet hoe de groten der aarde willen regeren: met macht en met ijzeren vuist'. en Hij gaat verder: 'Zo moet het bij jullie er niet aan toe gaan: wie onder jullie groot wil zijn moet dienaar van de anderen durven wezen.' Daarmee roept Jesus ons niet op tot een soort zachte bescheiden¬heid maar tot een daadwerkelijke dienstbaarheid en trouw die anderen tot zegen is. Dat zal heel wat consequenties hebben. Over de hoofden van de twee goedwillende onnozele zonen van Zebedeüs heen verzekert Hij iedereen die vandaag Zijn volge¬ling wil zijn: 'Je zult de kelk drinken die ik drink en de doop ondergaan die ik onder¬gaan zal'. En wat zal je dat opleveren? Allereerst een hoop zorgen, het maakt je leven zwaarder als je je de dingen aantrekt die gebeuren en zelf dienstbaar wilt zijn aan de opbouw van een wereld waar ruimte is voor allen. Maar toch heeft Jesus eerder ook wel iets fijns gezegd: 'als je mij volgt zul je hier al in dit leven al een overvloed aan troost zult ontvan¬gen.' Die troost komt niet tot je als een loon dat je verdiend hebt maar als bevestiging dat je goed bezig bent als je gaat met God. AMEN |
