openingswoord:

Dat God de mensen die voor Hem kiezen niet teleur zal stellen
vieren we op deze 1e en 2e november:
Allerheiligen en Allerzielen.
Ik noem ze met opzet samen. Ze horen bij elkaar.

Vroeger werden allerheiligen en allerzielen op één dag gevierd.
Eigenlijk beter want God discrimineert niet.

In de hemel heb je geen eerste en tweede klas meer.
Het gaat daar om het grote volk van God
dat Hij verzamelen wil.
Volgt de lezing uit het liber defunctorum:
de namen van hen die uit deze kerk werden uitgedragen
en enkelen uit de kring daar rond om heen:

preek

Neen, verwacht u van mij nu geen commentaar
op de rampzalig moord van vandaag.
We leven in een wereld waarin zoveel gebeurd, teveel
dat het niet allemaal te verwerken valt.
En dan wordt er vandaag ook nog gestreden
over de macht in Amerika.
we zien voortdurend hoe bepaalde mensen van het allergrootste belang worden geacht
terwijl tegelijketrijd de eerbied voor het menselijk leven zelf afneemt.

Vandaag willen wij belijden hoe belangrijk het leven van alle mensen is
en wij doen dat in verbondenheid met
de mensen die in ons eigen leven een rol hebben gespeeld en nog spelen
en van wie wij afscheid moeten nemen.
Wij noemen met ere
de mensen die ons vormden
de mensen die ons opvoeden en troostten
de mensen die ons door hun levenshouding lieten zien
dat wij zelf er mogen zijn.

Merkwaardig genoeg
merken we het belang van mensen vaak pas echt op
als wij afscheid van ze moeten nemen:
dat is iets waar wij (gelukkig) nooit aan wennen.

Mensen zijn geschapen om bij elkaar te blijven
om elkaar handen te geven en bij te praten
om elkaar te strelen en
desnoods met elkaar een beetje ruzie te maken
maar om elkaar los te laten is altijd moeilijk.

Zelfs als iemand 90 jaren oud is
willen wij ze toch niet missen..
en zo moeten we dat ook blijven voelen.
Want mensen zijn kostbaar
mensen zijn uniek
ieder mens bewaart een bijzonder geheim en is onmisbaar:
-een bekend spreekwoord omdraaiend-
iedereen is onmisbaar... ieder mens naar Gods beeld geschapen even waardevol.

Als wij maar moeilijk kunnen wennen
aan het er niet meer zijn van onze dierbaren
heeft dat niet te maken met een vreemd soort verdringing
een niet accepteren van de dood
maar in feite is het een geloofsbelijdenis:

een geloofsbelijdenis in de waarde
van iedere mens;

in de waarde van het leven:
in de kracht van de levende God
die heeft gezegd dat Hij het werk van zijn handen niet loslaat.
----------------------------
Iedereen zal ze zich op een eigen wijze
de eigen dierbaren herinneren
hoe ze praatten
hoe ze lachten
hoe ze vriendelijk waren,
hoe lastig ze soms waren
Hoe ze ons tot de orde riepen
hoe ze stuk voor stuk mensen waren van wie wij zeggen
dat wij allen blij zijn dat wij hen hebben ontmoet.

Helaas: wij moeten allen sterven !

------------

Wij leven in een wereld
die met de kwetsbaarheid van het menselijk bestaan
geen raad weet, laat staan met de dood.

De reclames op dezelfde TV die ons bij voorkeur alleen de groten der aarde toont,
de mensen met macht
tonen ons alleen maar jonge vitale mensen die het eeuwig leven lijken te hebben...
maar dat hebben wij helaas niet.

In een van de oude geloofsgeschriften van Israël, het boek Job,
klaagt de man Job over die menselijke kwetsbaarheid.

Hij zegt:

'voor een boom is er hoop,
als hij wordt gekapt schiet hij weer uit,
zodra hij maar water ruikt zal hij uitschieten
als een jonge plant'.

We zullen dat weer mee gaan maken,
na de komende dorheid van het najaar
volgt onverbiddelijk zeker
ieder jaar weer
de uitbundige terugkomst van het leven in de lente.

Dat mag zo zijn.. het leven is sterk.
'Maar' zo klaagt de man Job:
'sterft een mens, wat ligt hij dan machteloos neer'.

De machteloosheid van de mens erkennen
is geen sombere konstatering
van een humeurige sombere mens
maar is het begin van de genezing,
het is het begin van een nieuw begin.

We gaan ons dan openstellen
voor de echte levensbron zelf:
voor God die de Heer van het leven is.

En als wij dat doen
worden wij niet teleurgesteld:
Hij is de Heer van het leven
Hij heeft Zijn schepping lief.

De klacht van Job eindige met te zeggen:
'en toch zult u -hoe teleurstellend ons gedrag soms is
toch zult u altijd blijven verlangen
naar ons het werk van uw handen.

Nooit kunnen wij dat genoeg erkennen..
nooit wordt dat te vaak verkondigd..
iedere uitvaart die wij meemaken
zal -hoe droevig ook-
tegelijkertijd een stralende verkondiging
moeten en mogen zijn
van Gods vergevende en bewarende liefde
en zo een getuigenis zijn van de doorbraak van nieuw leven
dankzij de kracht van Levende God van Israël
die ook onze God wil zijn.
------------------------

'Het huis van de vader biedt vele kamers'
-we lazen de nieuwe vertaling,
wat klinkt dat huiselijk-
(de oude vertaling sprak over woningen).'

We hebben die tekst bij vele uitvaarten gelezen.

Deze geloofsbelijdenis getuigt
van onze hoop dat onze dierbaren
bij Hem terecht kunnen.

Maar, zelfs op allerzielen,
zijn zij niet de enigen die belangrijk zijn.

Deze viering is er ook voor ons.
opdat wij, zoals wij hier zijn,
bedroefd en verslagen, angstig onzeker,
dwalend, zoekend, vindend mogen horen
dat er voor ons ook ruimte is bij God.

Ook wij mogen er zijn
ook voor ons is er plaats
in het huis van de Vader
in Zijn liefde
is er ook ruimte voor ieder van ons
die achterblijft
en die -vaak alleen- zijn of haar weg moet gaan.

--------------------
Dat God de mensen die voor Hem kiezen niet teleur zal stellen
vieren we op deze 1e en 2e november:
Allerheiligen en Allerzielen.

Het gaat dan om het grote volk van God
dat Hij verzamelen wil.

Het volk van al die mensen die ons voorgingen
en die nu voor ons ten beste spreken.

Het staat zo terecht in de liturgie van de uitvaart:
'Heer neem hen op in Uw glorie
laat zij die ons zijn voorgegaan
een beetje aan ons denken,
maak hen tot onze voorsprekers bij U.
Mogen zij U onze namen in herinnering brengen
zoals Hij dat doet de mens naast U,
de grootste Heilige Jesus zelf
die naast U staat in al Uw heerlijkheid.'

Zo krijgen wij ook nog van onze overledenen kracht mee.

Allerzielen hoort geen donkere dag te zijn
die akelig contrasteert met allerheiligen
maar een dag van licht en troost.

God houdt van mensen en zal dat blijven doen.
En tot ons ALLEN is gezegd:
'jullie zijn een heilig volk'
en tot IEDER VAN ONS PERSOONLIJK is gezegd:
'ik heb jou nodig, ik kan niet zonder jou.'

Tot ieder van ons persoonlijk wordt gezegd:
'ik roep jou bij je naam,
wees er voor de mensen voor wie jij iets kunt betekenen.'
Dan geldt voor jou,
dan geldt voor ons allen
dat Hij ons niet teleur zal stellen.

Terwijl de dood buiten weer lijkt te gaan regeren
verkondigt de kerk dat Hij een God van levenden is.
Hij is ons mensen trouw.
Hij heeft onze namen geschreven in de palm van zijn hand,
Hij begeleidt ons met Zijn licht.

Hij zal ons opvangen in zijn heerlijkheid
en ook wij mogen staan in die grote kring
rond de 144.00 getekenden -waar wij gisteren over hoorden spreken -
en rond allen die ons zijn voorgegaan
en nu voor ons ten beste spreken.
----------------------
Wij hier beneden zijn nu al opgenomen
in de liefde van God die alle begrip te boven gaat.
Ook wij mogen leven in het licht
dat niemand doven kan.

Ook wij mogen Heilig zijn
en dankbaar dat Hij naar ons kijkt.
In Te Domine speravi, non confundar in aeternum:
op U Heer heb ik mijn hoop gesteld:
ik kan niet teleurgesteld worden. AMEN.