| Het kwaad heeft geen echte kracht |
|
| Geschreven door Pastoor H.J. van Ogtrop | |
| zondag, 29 januari 2006 | |
4e zondag door het jaar: Deuteronomium 18,15-20, Marcus 1,21-28Om iets moois nieuw te laten ontstaan moet je eerlijk kijken naar de situatie. Als er iets moois nieuws is ontstaan bij een verbouwing van je huis bijvoobeeld, zie je onderkomen (ik denk aan sommige stukken van onze pastorie) grote gedeelten van je oude huis waren. Enkele jaren geleden was ik in Jeruzalem daar sprak een joods geleerde, David Hartmann, in Jeruzalem over ons wereldhuis. Hij zei: 'Als we eerlijk zijn, moeten we toegeven: onze wereld stinkt! De beerput staat open! ' Heeft men in vroeger tijden het deksel er nog op gehouden (wat maar net lukte), in deze nieuwe tijd kan ongerechtigheid niet verborgen blijven, niet in het klein niet in het groot. Het deksel op de beerput die open gaat zetten lukt niet. De oorzaken van de stank vinden en bestrijden is de enige redding voor ons: we moeten samen een nieuw begin maken'. Het evangelie van Marcus dat wij dit jaar lezen heeft als hoofdthema: het altijd mogelijke nieuwe begin. HET nieuwe begin van Marcus' eigen leven, en dat van ieder die later nog naar hem luisteren wil, is volgens Marcus te vinden in een Joodse man: Jesus, die men de Christus, de Messias ging noemen. Die Jesus nodigt ons allen uit: 'bekeert u en luistert naar deze blijde boodschap: het Koninkrijk van God is nabij, het is nu de goede tijd.. doe mee, hier en nu. Hier: God wil zijn koninkrijk niet op een andere planeet maar hier, waar het zo stinkt. ---------- Nu: Jesus gaat ons voor. Volgens het evangelie van Marcus gaat hij terstond op weg, deze wereld in. Terstond na zijn doop gaat hij de woestijn in waar de demon hem tartte. Terstond gaat hij dan naar de ruige vissers aan het meer toe die de dodelijke gevaren van het water kennen. Terstond gaat hij de synagoge binnen. De synagoge waar de woorden van Mozes, de grote profeet waarover de eerste lezing sprak, klinken. En Jesus is een goede verstaander van Mozes woord een trouw doener van de wet die alles nieuw kan maken. als Jesus spreekt wordt alles anders. Mensen ervaren troost in zijn woorden; worden moedig, worden wakker, staan op. Alles wordt nieuw! Maar dan barst letterlijk de hel los. Een boze geest, (hij had zich tijdelijk gevestigd in een man) roept uitdagend naar Jesus: 'Wat moet dat allemaal! Ik weet wel wie je bent je bent de Heilige Gods, je mooie praatjes komen van de God van de liefde die onze macht, de macht van het kwade ondermijnt.' Jesus schrikt niet maar gaat de confrontatie aan en hij verdrijft de boze geest. Als christenen hebben wij de neiging om te zeggen: 'goed dat Jesus dat deed Hij is onze Verlosser en heeft ons welgedaan.' Maar daarom alleen wordt dat verhaal ons niet verteld. Neen, we mogen ons niet beperken tot een dankbare lofprijzing aan Jesus die alles goed heeft gedaan. De bedoeling is dat wij Hem volgen en gesterkt door zijn voorbeeld ook zelf de strijd tegen de boze aangaan. Terstond als je durft. We schrijven 1882. Het gebeurde dat een pater van de missionarissen van het Heilig Hart er op uittrok om broeders te werven voor de missie in Nieuwe Guinea. Ergens in Noord Holland zei iemand tegen hem: 'je moet het eens gaan proberen in Volendam.' Zo stond de pater op een zomerse dag op de stoep van de Volendamse pastorie. Hij maakte zijn plannen bekend aan de pastoor van de parochie en deze liet er geen gras over groeien. De vissersvloot was juist binnengelopen en de jonge kerels waren dus bij de haven te vinden. Toen de twee geestelijken daar arriveerden was het een ware volksvergadering. De pater hield zich een beetje in de schaduw van de pastoor die zich doelbewust een weg baande door de roepende en schreeuwende vissers en tenslotte op het spreekgestoelte van de afslager klom. Hij verzocht en kreeg stilte. De 'beminde gelovigen' verdrongen zich nieuwsgierig om de ongewone preekstoel en wisten binnen de minuut waar het om ging. Deze pater had jonge kerels nodig, die met hem als broeder naar de missie wilden gaan. Tot verbazing van de missionaris meldden zich na de korte verklaring van de pastoor aanstonds drie stevige kerels: zij wilden mee. 's Avonds meldden zich nog drie anderen en de volgende dag reisden Klaas Kieft, Jan Kras, Piet en Kees Zwarthoed, Jan Mooyer en Kees Hansen na een kort afscheid van huis en haard naar een ver missiehuis, doorgangspost naar de missiegebieden in het toenmalige Nieuw Guinea. -------- Net zo wil Marcus degenen die zijn verhaal over Jesus horen oproepen tot onmiddellijke navolging. Maar dat niet alleen. Hij wil hen ook bemoedigen: de boze geesten hebben het niet meer voor het zeggen. En daarover gaat een geloofsgetuigenis uit Chili in de dagen van Pinochet van een man die zijn familie schreef: 'als ze je zeggen dat ik gevangen zit (of niet gevangen zit), geloof ze niet. Als ze vertellen dat ik mijn land verraden heb, valse passen tonen, mijn handtekening laten zien of een foto... geloof ze niet. Als ze zeggen dat de maan de maan is, een boom een boom... geloof niets van ze zeggen, niets van wat ze je zweren, geloof ze niet. En als eindelijk de dag zal komen dat ze je vragen binnen te komen om het lijk te herkennen en je ziet me daar... ik ben het niet. En als ze zeggen: ... wij hebben hem gedood, hij bezweek onder onze martelingen... als ze zeggen dat ik helemaal, absoluut dood ben.. geloof ze niet.. geloof ze niet.' Wij zitten niet in de gevangenis maar zijn toch niet vrij van wanhoop van ongeloof en van traagheid. Daarom verander ik het zuid-amerikaans geloofsgetuigenis een beetje en vertaal het naar onze situatie toe: 'als ze je zeggen dat de haat het gewonnen heeft van de liefde.. geloof ze niet; als ze je zeggen dat de oorlog het gewonnen heeft van de vrede... geloof ze niet; als ze je zeggen dat het ongeloof het geloof heeft weggejaagd... het hopeloos is met de jongeren en er toch geen mensen meer zijn die het goede willen doen geloof ze niet want: De demonen zijn verslagen wij kunnen -als wij het willen en durven- vandaag nog, hier en nu een nieuw begin maken hem achterna: Jesus Messias die met ons, voor ons stierf maar verrezen en opgestaan nu voor ons leeft en ons voorgaat in deze, onze dagen. Het licht zal het winnen van de duisternis, de liefde zal het winnen van de haat .. De eerste lezing had een merkwaardig slot: 'de profeet, de mens die gokt op andere goden zal sterven'. Dat klinkt zielig maar dat is het niet: het betekent zoiets als: 'mensen die voor het kwade capituleren zitten verkeerd, ze zijn op een doodlopende weg.' En voor ons gelovigen betekent dat: blijf wakker, hoop, geloof, doe wat je moet doen en je zult echt leven. AMEN |
