2e zondag lijdenstijd:

-Genesis 12. 1-4a verbond met Abraham
-Mt. 17,1-6 gesprek met Mozes en Elia

Op 6 februari heb ik afscheid genomen van de KRI,
de katholieke Raad voor Israël
waar ik ruim 10 jaar voorzitter van ben geweest.
Mijn opvolger is Jaap van der Meij, velen van u wel bekend:
hij zal het uitstekend doen.

Tot zover de woordvoerder van de Joods gemeenschap van Nederland.

Een hele historische ontwikkeling
is hiermee in een nieuwe fase gekomen.

Christenen hebben veel geleerd:
van het verleden, excuses zijn aangeboden door onze Paus
voor de vreselijke dingen die vroeger christenen anderen aandeden
gewoon, nu ja niet gewoon, omdat ze hun eigen God verkeerd begrepen.

God die liefde is en niets anders.

Christenen hebben door de ontmoeting met de joden
ook veel van hen geleerd.
Kinderen van onze parochie zijn onlangs
in het Joods museum in Amsterdam geweest:
wij stammen van Israël af,
de oude stam van het geloof
waarop wij, om met Paulus te spreken
als nieuwe loten op geënt zijn.

En dan nu naar het evangelie van vandaag:
ook Jesus kan zijn grote taak niet beginnen
als Hij niet eerst een goed gesprek gehad heeft
met Mozes en Elia, de oude geloofsgetuigen van Israël
die doorgaven waar hun God voor stond.

De eerste die genoemd wordt is Mozes.
Van Mozes wordt gezegd dat hij als hij met God gesproken had
glansde van het licht... het licht van Gods liefdeglans
was op zijn gezicht overgesprongen.
En de tweede die genoemd wordt is Elia.
Van Elia wordt verteld dat hij
toen hij achternagezeten werd door het leger van koning Achaz
bij dezelfde Sinaï-berg wachtte
op een signaal van Gods aanwezigheid.
De donder liet zich horen: Elia stond huiverend op
maar in de donder was God niet.
Een storm barstte los, weer stond hij eerbiedig op,
maar ook in de storm was God niet.
En toen was er een zachte bries voelbaar
die streelde over Elia's gelaat
en in die stilte daar was God.

Jesus neemt zijn apostelvrienden mee ter lering,
om hen iets te laten aanvoelen van het
vertroostende geheim dat God is...
Jesus kan geen Jesus (= verlosser) zijn
als Hij niet oog in oog heeft gestaan met Mozes en Elia
en Petrus, Johannes en Jakobus
leert zien wie God is en ze zo Zijn licht en warmte laat ervaren.
'Laten we hier gauw tenten bouwen'
hier in dit vriendelijk licht is God' zegt Petrus
en hij krijgt daar in de tekst van Mattheus, niet voor op zijn kop.

Er hangt dreiging in de lucht:
vijandelijkheid pakt zich samen rond Jesus;
Hij is te goed voor deze wereld
neen: beter: Hij is gevaarlijk
want Hij kiest partij voor weerlozen,
voor mensen die angstig zijn en bedroefd.
En Jesus spreekt met Mozes en Elia
over de droeve dingen komen gaan;
maar ook over de goede afloop:
DE LIEFDE ZAL HET WINNEN VAN DE HAAT...

Nog even terug naar het begin van mijn verhaal:

Is in God geloven nog wel goed?
Of ben je dan ouderwets en fanatiek.

Ja, sommigen die in God zeggen te geloven zijn dat wel.
Ze hebben van God een vreemd beeld:
ze zien God als een grote dictator
een God als buitenstaander,
een God waar je voor beven moet.

De God zoals de Bijbel ons Hem wil leren kennen
is nu juist geen concurrent van de mensen
die ons klein wil krijgen
-zoals de afgoden van macht, oorlog of geld dat willen-
naar hun grote vriend en ondersteuner:
ook in deze tijden.

De God van Abraham, Isaak en Jacob,
zoals we dat in de eerste lezing hoorden
de God van Mozes en Elia
de God van Israël èn dus ook van Jesus
heeft geen andere bedoeling
dan mensen te bemoedigen en te troosten
en vooral veel van ze te houden.

'Ik sluit mijn verbond met jou'
zei Hij tot Abraham,

'Kom dicht bij mij' zegt Hij tot Mozes en Elia bij de Sinaï

en Hij sprak met Abraham, Elia en Mozes
zoals een man spreekt met Zijn vriend.

'Vrees dus niet' zegt Jesus daarna tot zijn vrienden,
'wees niet bang' zegt Hij ook tegen ons.
'Wees niet bang over alle berichten van geweld
die je keer op keer bereiken.
Wees niet bang als ze je voor gek verklaren
omdat je nog steeds in de liefde gelooft.
En blijf kiezen voor de enige echte God
die alle gelovigen met elkaar verbindt.'

Jesus had, als goede jood,
het bouwen op macht afgewezen
dat hoorden we de vorige week
in het verhaal van de beproevingen.

En we hoorden dat om zelf ook vol te houden
als gelovigen in deze dagen.

Jesus, die voor de God van Israël kiest
en zijn opdracht gaat vervullen,
wordt -net als het volk van God in vroeger dagen-
'geliefde zoon' genoemd.
Een woord dat klinkt als lieve vriend,
kind van mij, even dierbaar als het liefdewoord
van de vader of de moeder die zijn eigen kind knuffelt.

Het is boven op de Tabor, -die miniatuur Sinaï-
een feest: Petrus, Johannes en Jakobus zijn van de partij,
Mozes en Elia... Jesus zelf.. en wij vanmorgen
in het stralende licht van Gods aanwezigheid.

'Luister naar Mijn kind -zegt de Vader-
bouw verder aan de liefde..

Ik ben met Hem en met jullie alle dagen
als jullie trouw blijven aan mijn verbond met jullie
en doen als Hij.
'Luister naar Mijn kind -zegt de Vader-
bouw verder aan de liefde..

Ik ben met Hem en met jullie alle dagen
als jullie trouw blijven aan mijn verbond met jullie
en doen als Hij.

De oude prior van Erfurt Meister Eckhart zegt:
'Het beste gebed dat een mens bidden kan is niet:
'Heer geef mij veel deugden' of 'geef mij eeuwig leven'
neen, het beste gebed is:

HEER GEEF MIJ NIETS DAN WAT GIJ MIJ WILT GEVEN

EN DOE MET MIJ WAT U WILT EN ZOALS U DAT WILT..

dat is het beste gebed dat er is: je hebt jezelf verlaten
en bent dan binnengegaan in God.

Hein Jan van Ogtrop, Haarlem.