• Sluit je aan bij de Vriendenkring van de Nieuwe Bavo •                                         info@rkbavo.nl • (023) 532.30.77 •

Is Kerstmis nog belangrijk? E-mail
Geschreven door Pastorale team   
woensdag, 25 december 2002

Kerstboodschap van het pastorale team 2002

Bethlehem is weer bezet...
Nederland is bereid mee te doen aan een oorlog in Irak.
In het christelijke westen roept iemand:
'de doodstraf is zo gek nog niet'. Een vroom Egyptisch meisjes vertelt:
'alle joden zijn varkens dat staat in de Koran.'
Kofi Anan verzucht: ‘ de wereld is een janboel.’
En toch zoeken wij elkaar dit jaar weer op
om de blijde boodschap te horen:
'Vrede op aarde' en 'God houdt van mensen.'
Ooit hebben engelen dat bericht gebracht
aan haveloze herders -nog net geen thuislozen-:
'Ik verkondig jullie (ja jullie)
een grote vreugde die voor heel het volk bestemd is.'
Hadden de engelen geen beter publiek kunnen vinden?
De priesters in Jeruzalem bijvoorbeeld of
koning Herodes in zijn paleis?
Het verhaal is en blijft vreemd.
We horen dat niet meer omdat het te bekend is.
De kracht van de boodschap wordt gesmoord
in engelenhaar en dennengroen.
De ernst van de boodschap wordt weggepraat
maar vreemd blijft het verhaal
dat God deze armen uitzoekt om zijn troostwoord te horen.
Nog vreemder is het vervolg van het verhaal.
De herders krijgen te horen dat de Messias,
de helper, de trooster, de Heer van een nieuwe wereldorde
geboren is. Wat zal daarvan het teken zijn?
Zullen ze zijn paleis mogen zien?
Zullen ze opgehaald worden door gouden koetsen?
Het gezongen kerstevangelie in de kerk stopt
als de engelen de herders verlaten en terug naar de hemel gaan.
Is het vervolg te pijnlijk?
Wat lezen we? 'De herders gaan op weg
en zien dat het woord van God werkelijkheid wordt:
ze zien Maria, Jozef en het kind liggend in een stal.'
'Is dat alles'? zouden wij zeggen.
Voor de herders is het genoeg:
ze gaan weg en maken overal bekend
wat hun over dit kind verteld is.
Ze gaan vertellen dat Gods nieuwe wereld aanbreekt
dat er een nieuwe koning geboren is
en dat de uiteindelijke vrede op aarde zal aanbreken.
Komt Herodes zich al melden om zich te bekeren?
Zien de groten der aarde vanaf dat moment af
van hun oorlogsplannen en gaan de rijken
vanaf dat uur al hun bezit verdelen?

Niets van dat alles:
er is alleen maar een kindje geboren,
een vluchtelingenkindje dat in doeken gewikkeld wordt.
Is dit belangrijk? Voor de meeste mensen niet
maar voor anderen is het HET TEKEN
van Gods solidariteit met de mensen,
met de armen in het bijzonder.
Het kind zal groot worden
en net als de herders, die zijn geboorte gingen aankondigen,
verwondering wekken. En weer rijzen er vragen:
Is dit de mens die het aanschijn der aarde veranderen zal?
Een Joodse rebbe met wat bevriende vissers,
een corrupte tollenaar die zich bekeerde
en nog wat volk, mannen en vrouwen?
Zijn levensgeschiedenis zal een drama worden
Zijn vrienden -of wat daar voor door moest gaan
laten Hem in de steek als Hij sterft aan het kruis.
Alleen enkele vrouwen die voor hen zorgden kijken toe
hoe Hij, weer in doeken gewikkeld, in een graf wordt gelegd.
Het is inmiddels 33 jaar na zijn geboorte in Bethlehem.
In Jeruzalem wordt Pasen gevierd: het feest
van de bevrijding uit Egypte. Wat een flop!
Maar de vrouwen bij het graf krijgen het te horen:
zoekt Hem hier niet. En de oud-vrienden later ook:
'Hij leeft en gaat voor jullie uit!’
Het verhaal zal zijn vervolg krijgen
in wat zijn leerlingen, mannen en vrouwen, gaan doorvertellen:
dat de liefde het zal winnen van de haat,
dat de vrede het zal winnen van de oorlog,
dat Gods Koninkrijk werkelijkheid wordt.
En dat gebeurt wonderlijk genoeg
overal waar mensen blijven geloven
in de God van Jesus,
als ze blijven hopen dat de vrede kan komen
- in hun levensdagen liefst -
en vooral.... als ze blijven liefhebben.
De volharding om deze 'dwaze' dingen te blijven doen
wensen wij u allen en onszelf toe. Zalig Kerstmis
en moed en zegen in 2003!

Het pastorale team van de Bavo:
Hein Jan van Ogtrop, Els van Dongen en Erna Peijnenburg