|
Geschreven door Pastoor H.J. van Ogtrop
|
|
zondag, 26 april 2009 |
3e Paaszondag .Schriftlezingen:
- Handelingen 3,1-19 op de been - Lucas 24, 35-48 Hij at met hen Mensen voelen zich machteloos.
Vooral als het gaat om de opbouw van een betere wereld.
In een radioprogramma kon men meteen reageren.
Heeft de vrede op aarde nog kansen?
In een radioprogramma kon je bellen:
80 % van de reacties waren meteen: ‘neen, het wordt toch niets’.
Het zijn deze gevoelens waar het eerste verhaal van vandaag
dat wij in de uitgebreidere versie horen lezen, tegenin gaat.
Het verhaal begint met de nood te vertellen van iemand die verlamd is.
Hij moet bedelen om in leven te blijven. Hij ligt op het tempelplein.
Twee van Jesus' volgelingen lopen langs: het zijn Petrus en Johannes.
Gewoontegetrouw roept de man om een aalmoes, om geld.
De meesten geven hem wat, de man is er mee geholpen,
(Augustinus zegt: ‘ze kunnen hem alleen maar geld geven
om eten te kopen en maken hem alleen maar dikker
en zwaarder ) en alles blijft toch zoals het was.
Tot opeens die twee volgelingen van Jesus langs komen
die anders reageren.
Hij krijgt een bijzonder antwoord:
'Geld kunnen wij niet geven maar:
in de naam van Jesus sta op!'
Dat is nog eens een perspectief.
Niet pappen en nathouden,
niet: ‘man blijf kalm, het wordt toch niets’
maar “sta op.’
Ze geven hem het kostbaarste wat je geven kunt:
bemoediging, kracht, geloof, hoop.
En het werkt! De lamme staat op en loopt.
Uit kracht van het Paasgebeuren met Jesus van Nazareth
wordt een mens weer op de been gezet.
Als dat gebeurd is kan de man verder gaan;
zijn leven heeft weer zin: hij kan nu pas echt leven.
En de leerlingen gaan ook verder leven en preken.
Ze zetten hun bemoedigingsproject voort:.
ze gaan nog meer mensen oprichten en perspectief bieden.
Dat doen zij, die arme apostelen, vanuit het aloude verhaal
dat vaak vergeten wordt maar niet vergeten mag worden
het verhaal van de God van Abraham, Isaak en Jakob.
Dat is de naam die de God van Israël al eeuwen draagt:
en daarin klinkt dan mee dat deze God niet zomaar een God is
die geëerbiedigd moet worden maar verder alles bij het oude laat.
Neen, deze God is de bevrijder,
de helper, als trouwe supporter van Zijn mensen.
De apostelen laten het duidelijk horen aan de verbaasde omstanders
die de lamme weer zien lopen:
‘Dezelfde God die Israël bevrijdde uit Egypte,
dezelfde God die Jesus uit het graf verloste
die God hebben jullie net aan het werk gezien.
Hij is niet alleen de God van vroeger
maar ook van vandaag!
Hij laat zijn mensen niet los:
'als er twee of drie in Mijn Naam bijeen zijn
dan ben ik in hun midden.
Hij is actief, ook in deze dagen.
Die woorden, al vroeger door Jesus gesproken
krijgen hun eigenlijke betekenis pas
als Hij niet meer op aarde is.
II. Lucas, die wij vandaag tweemaal beluisterden
(hij schreef immers niet alleen zijn evangelie
maar ook de handelingen van de apostelen)
schrijft graag over de kracht die er
in de kerk van het begin aanwezig is
en hoe ze hun gevoelens van moedeloosheid
te boven kunnen komen.
Van hem is het prachtige verhaal van de Emmausgangers bekend,
de twee die liepen te mopperen en die plotseling
een medewandelaar naast zich kregen
die hen opkikkerde, die met ze ging eten
en in wie ze plotseling Jesus zelf herkenden
toen hij het brood brak.
In het evangelie vandaag zijn ze daarover aan het vertellen
aan de andere leerlingen die nog wat angstig bijeen waren.
Dat thema komt steeds terug: moedeloosheid, gebrek aan durf.
Maar gelukkig klinkt er ook een tegengeluid.
Van de Emmausgangers die hun ervaring aan het vertellen waren
aan de verbaasde anderen.
En terwijl zij nog aan het spreken zijn
komt Jesus binnen.
Ontsteld denken ze een geest te zien.
Maar de Heer is geen spook
maar openbaart zich als een echte levende aanwezige.
En ook aan hen openbaart Hij
-net zoals aan de twee wandelaars op weg naar Emmaus
die Jeruzalem de rug hadden toegekeerd-
ook aan hen openbaart Hij hoe Jesus
de koning is van een nieuw mensenvolk.
Jesus is geen grote leider, laat staan een Führer,
(steeds als mensen Hem koning wilden maken liep Hij weg)
maar ze noemen hem ‘vorst van het leven’
omdat Hij DE solidaire mens naast de mensen is,
een Helper die meelijden moet
om zo te laten zien
dat God zich de pijn van mensen ook aantrekt.
God is geen buitenstaander
maar een vriend van ons hier beneden:
een vriend die mee-lijdt en mee-lacht
een vriend die dichtbij is bij zijn mensen
en het werk van zijn handen niet loslaat.
In het joods achttiengebed
(een soort breviergebed voor leken) staat:
'U bent een vriend
want u bent een helper,
U bent groot in het bevrijden:
u steunt de vallenden.
U sterkt en geneest de zieken,
U bevrijdt de gevangenen,
U bent trouw aan wie slapen in het stof.
U richt ons op,
U zet ons weer op de been:
U doet ons uit de dood opstaan.
U bent een trouw Helper,
Uw Naam zij geprezen al onze dagen. '
Dat God Zijn eigen programma heeft
dat dwars tegen alles in gaat
moet ons voortdurend gezegd worden.
Om dat te horen moeten wij samenkomen
in dit gebouw bijvoorbeeld, of in een of ander huis
zoals de eerste christenen dat deden...
om het verhaal te vertellen en het brood te breken
om te vieren dat God de vriend is die ons omhoog haalt.
Maar het verhaal uit de handelingen van vandaag leerde ons
dat Jesus niet de enige is die in staat is mensen op te richten
en te vernieuwen maar ook zijn volgelingen (wij dus ook)
zijn geroepen elkaar overeind te helpen
en kunnen dat ook ! |
