| Pasen 2008: weg uit het land van de angst |
|
|
Het oude boek Exodus is een oude maar uiterst actuele reisgids. De reisgids van Gods pelgrimsvolk, de joden. Ze waren in slavernij en werden verdrukt in Egypte. Wel te onderscheiden van dat mooie land aan de Middellandse zee. De Hebreeuwse naam ‘Mitzrajiem’ betekent letterlijk: ‘wurgland.’ Land van angst, beklemming, machteloosheid. Helaas dat land is niet zo ver: het is dichtbij! Nederland lijkt er een beetje op vooral in deze dagen waarin mensen anderen graag beledigen waarin ministers in paniek tot kalmte manen. Toen in Egypte waren er velen die het wel best vonden; er was brood genoeg. De Enige die echt ongerust is, is God. Hij vindt het mensonterend dat Zijn mensen in het wurgland gevangen blijven zitten. En dan begint een nieuwe geschiedenis. Mozes mag in Gods naam zijn mensen opwekken nieuwe mensen te worden, voor de vrijheid te kiezen die de God van Abraham, Isaäk en Jakob hun geven zal. Moeizaam krijgt Mozes zijn mensen in beweging en gaan ze op weg naar de vrijheid. Voordat ze weggaan moeten ze dat vertrek al gaan vieren door samen een paasmaal te houden. Een opdracht die ook zal gelden voor alle latere generaties. Als ze dat gehouden hebben volgt het vertrek en de doortocht door de zee. Dan gaan ze ?de woestijn in. Niet om daar te blijven maar om dwars door die woestijn de weg te gaan naar een nieuw land waar het goed leven zal zijn. Ze droegen een grote ark, een kist mee, met daarin het reisprogramma, de twee stenen platen met de 10 geboden erop gegrift: ‘Ik ben de God die jullie bevrijd heeft je zult geen andere goden dienen en vrij zijn.’ Ieder jaar wordt dat Pasen, die bevrijding, door de joden gevierd. Wij, christenen, maken ons op Pasen 2008 te gaan vieren. wij samen, gewone mensen, maar wel mensen die zich niet neerleggen bij alles dat is zoals het is. Dit geloof brengt ons van week tot week bij elkaar. Die bijeenkomst op de zondagmorgen is meer dan een plicht die ons is opgelegd. De zondag is een gave, een geschenk. U zou het ook kunnen noemen: een protest! Een protest tegen gedachten als 'wij zijn op weg naar het einde'. Neen, wij geloven altijd in een nieuw begin. Wij vieren dat begin rond de bevrijding van Jesus Messias uit de dood. Hij is onze gids en voorganger naar een goede toekomst . Er worden daden van gerechtigheid en nieuwe initiatieven gevraagd. De God die Jesus hielp zal ook ons helpen. Dat betekent: verlossen uit lusteloosheid, opwekken tot dienstbaarheid aan de Gerechtigheid en de Liefde. Met allen van goede wil. 138 Moslim geleerden schreven onlangs naar onze Paus: ‘Wij Moslims, Joden, Christenen hebben zoveel gemeen: de liefde tot God en de naaste die ons oproept tot opbouw van een nieuwe wereld. Laten we samen optrekken!’ Deze brief is opbouwend: een echte Paasbrief. Houden wij samen het hoofd koel: laten wij wegtrekken uit het wurgland van de beklemming en de angst en optrekken naar een nieuwe wereld. U bent welkom om met ons in die geest samen Pasen te vieren. uw pastores: Hein Jan van Ogtrop Erna Peijnenburg De volledige brief is opgenomen in het februarinummer van de kerkelijke documentatie. Te bestellen bij: secretariaat rkk postbus 13049, 3507 LA Utrecht. |

Maar het belangrijkste is toch wel dat de kathedraal het huis is van een gemeenschap van mensen: de St. Bavo-parochie. Zonder al de mensen die zich daar mee verbonden weten, daar samenkomen en ook veel werk verzetten zou het bovenstaande niet eens allemaal in de kathedraal kunnen!


