Handelingen 2, 1-11 vuur boven de leerlingen
Johannes 15,26-27 + 16,12-15 Jesus zendt de Geest

Het was toen ook niet gemakkelijk.
Het enthousiasme van de bevrijding uit Egypte was geluwd.
Ze hebben -zoals het voorgeschreven was-
keurig Pasen gevierd.
Maar erg begeestigd waren ze niet.
Het volk van God sukkelt door de woestijn.

Om God niet helemaal te vergeten,
(God die helpt, bemoedigt en met je meetrekt)
waren er toen in de woestijn iedere sabbath
bijeenkomsten in een grote tent,
de tabernakeltent.
een soort draagbare kerk…
zoals dat tot op de huidige dag, ook in een moeilijke tijd,
nog steeds op vele plaatsen in Nederland gebeurt.

In plaats van klokken hadden ze trompetten
om het volk te verzamelen.
Op een dag verzamelt Mozes zijn mensen buiten:
en hij houdt een toespraak.
‘ We moeten bidden om kracht om vol te houden
laten we samenkomen met gemotiveerde gelovigen,
- wacht ik kies er even 70 uit –
en dan gaan we naar binnen om te bidden
om gelovig te worden, weer met hart en ziel
en we gaan, nu het pinksterfeest nadert,
-Pinksteren werd toen al gevierd, als herinnering aan de wetgeving
op de berg Sinaï, 50 dagen na de uittocht uit Egypte-,
bidden dat zij de kracht van de Heilige Geest krijgen
om in ons midden een beetje te helpen
als leiders en inspiratoren.
De gemeenschap buiten kiest er 70 uit
die met Mozes mee de tent in gaan.
In de tent van de samenkomst wordt dan hartstochtelijk gebeden
net zoals gisteren in de jaarbeurshallen in Utrecht:
‘ kom Heer met Uw heilige Geest.’

'En zie' lezen we 'een deel van de geest van God
die Mozes bezield had daalt neer
aan de 70 oudsten die met hem in de tent waren gegaan.'
Ze worden vol van de kracht van de Geest
en gaan aan het werk
ze gaan preken en bemoedigen.
Zo breidt de kracht van de Heilige Geest zich uit.

Maar dan gebeurt er iets wonderlijks.
Op een onverwachte en onthutsende wijze
worden plotseling en ver van de heilige ruimte,
volop in het profane kamp,
twee mannen door dezelfde Geest aangegrepen.
De namen van de twee mannen die niet in de 'kerk-tent' waren
bij de officiële geestesoverdracht scheppen vertrouwen:
Eldad betekent: 'door God geliefde' en Medad 'Liefde'.

De kracht van de Heilige Geest
blijkt overactief
de Geest werkt ook buiten de vertrouwde kring.
Dat pikken de vrome kerkgangers niet
en er komt opschudding.

Een jonge knaap ijlt naar Mozes
en brengt hem op de hoogte van het gebeuren.
Mozes ijverige leerling Jozua is heel ongerust
als blijkt dat de Geest waait waarheen Zij/Hij wil
en dringt aan op een verbod.
Maar Mozes zelf weet dat God groter is dan ons hart en zegt:
'Wat goed, wees bij
ik zou willen dat heel het volk profeteerde.'

II. Dat verhaal troost mij in moeilijke dagen voor de kerk.
Het moet mij van het hart
dat het mij ieder jaar moeite kost
om voor Pinksteren een preek te maken.
Ik wil niet pessimistisch zijn
maar maak mij toch ook veel zorgen
over de situatie in de kerk-tent en daarbuiten.

Gisteren dus een grote viering in Utrecht
veel mensen rond het altaar
maar leeft de kerk echt wel?

Of heb ik iets aan mijn ogen en
is die er wel maar zie ik hem niet?
Even naar onze eigen kerktent:
de Bavo is een levendige parochie.
Altijd weer zijn er mensen die zich geïnspireerd voelen
en die zichzelf of hun kinderen laten dopen.

De Bavodag van de 1500 vormselkinderen
het eerste communiefeest, alle inzet van onze jongeren,
de priesterwijding van komende zaterdag.
Er is toch hoop.

Dat er slechts één wijdeling bij is die uit Nederland komt
is toch een teken van zorg.
Zal de hulp die we van buiten krijgen aanslaan?
Zullen de jonge mannen uit Zuid Amerika en Polen
in Nederland kunnen volhouden?

Gisteren in Utrecht werd het ook gezegd.
Ook al mindert het aantal priestervoorgangers
we blijven wakker.
Ik word ook overtuigd door de ernst van de bruidsparen die
in deze weken elkaar weer
ernstig en ontroerd elkaar hun jawoord gaan geven.
Ik vond de ernst van de ouders op de Eerste Communiezondag ontroerend,
6 trotse ouderparen zullen de volgende week –vaderdag is het dan-
hun kinderen in een bijzondere dienst aanbieden voor de doop,
wat heb ik eigenlijk te klagen?

En dan is er ook nog de Geest die buiten de kerktent werk
zoals in het verhaal dat ik u vertelde.
Ook buiten de kerk nog duizenden en duizenden mensen
die actief zijn en vriendelijk.
Die niet zeuren maar aan het werk gaan
die actief en hoopvol naar landen in Azië en Afrika durven gaan
soms naar levensgevaarlijke plaatsen
om helper, missionaris of dokter zonder grenzen te gaan zijn.
En dan zijn er ook nog alle gewone, goede vaders en moeders
die het beste aan hun kinderen geven en ga zo maar door.

III. Vandaag is het Pinksteren,
net als toen in Jeruzalem.
Als het Joodse pinksterfeest in Jeruzalem aanbreekt,
50 dagen na Pasen,
de 50e dag waarop de joden kwamen vieren
dat hun 50 dagen na de doortocht door de rode zee
op de Sinaï de 10 geboden gegeven werden,
is de stad vol vreemdelingen:
joden uit alle buurtlanden
en mensen die het feest gewoon wilden meemaken:
geïnteresseerden, zoals er tegenwoordig ook veel mensen zijn
die zich voor het geloof interesseren
zonder dat ze katholiek of protestant zijn...
misschien zitten er nu ook wel in de kerk.
In de tempel van Jeruzalem brandden op de pinksterdag
de vuren om de pelgrims te herinneren aan het vuur van de Sinaï.
Een ieder moest proberen iets van dat vuur mee te dragen.

Juist dan vertelt Lucas over de storm,
de beweging in het huis waar de apostelen waren;
het vuur dat zich op ieder van hen neerzette.

De leerlingen worden ENTHOUSIAST.
Dat woord betekent letterlijk: vol van God.
Het vuur van het enthousiasme
dat later duizenden en duizenden zal gaan bezielen
in de loop der tijden.

Dat vuur trekt de aandacht
en velen begrijpen dat er iets bijzonders aan de hand is.
Maar het andere kan ook: -en gebeurt ook nog steeds-:
ontkennen dat het van belang is,
de waarde ontkennen van al het werkelijk vernieuwende wat er,
tot op de dag van vandaag gebeurt.

De goede verstaander verstaat het,
waar hij ook is,
van welke nationaliteit hij ook is,
of hij oud is of jong dat doet niet ter zake.

Petrus trok de stoute schoenen aan en zegt,
misschien wat overdreven:
"hier gebeurt waar de profeten over droomden
jong en oud zien visioenen,
de Geest van God vervult de mensen".

En zij allen konden hem verstaan in hun eigen taal,
staat er dan, een wonder dat gelukkig vandaag de dag
ook nog gebeurt.

Petrus neemt de gelegenheid te baat
om de pelgrims te vertellen
hoe schandalig de moord op EEN mens -Jesus- was.
Die ene die ons juist nieuwe kansen gaf en toekomst!
En als de mensen dan geschokt vragen:
'kunnen we misschien wat doen om het goed te maken'
is het antwoord:
'bekeer je, verander, laat je bijv. dopen,
wordt weer mens, een nieuwe mens.
Velen, 3 a 4 duizend laten zich dopen.

Er is een eensgezindheid mogelijk
rondom een woord dat verzamelt en bemoedigt.
Ieder mens is dan nodig, ieder mens is uniek,
en ieder mens is onmisbaar.

IV. Mijn sombere gedachten van het begin
vergeet ze maar.. hoewel:
wat zou het heerlijk zijn als onze oude kerk
het vernieuwende werk van de Heilige Geest
wat meer ruimte zou bieden.

Voorzichtigheid is goed
maar angst is een slechts raadgever.
De Heilige Geest zal ons, samen als kerken
van het westen en het oosten,
en ook die oude rooms katholieke kerk,
het meest vertakte religieuze netwerk wat er is,
toch niet loslaten?

En ik heb als droom
dat de Heilige Geest, die in Jesus aanwezig was
zich weer met kracht baan zal gaan breken.
Ik heb als droom
dat de oude getrouwe volgelingen weer wakker zullen worden
en de geweldige kansen die er in onze dagen liggen zullen aangrijpen
en dat de nieuw gedoopten
zich welkom zullen voelen in deze kerk.

Vele jongeren en ouderen stellen zich vragen
en ondanks alle akeligheid die er op de wereld gebeurt
blijven ze hopen in een goede toekomst

vele mensen stellen, tegen alle egoïsme dat gepredikt wordt
de ander toch voorop.

die tegen alle verstarring in
blijven geloven in een nieuwe wereld..

Er blijven mensen van goede wil
ook van buiten de kerk
mensen van allerlei slag
die nog nooit een kerk van binnen gezien hebben
en misschien ook nooit zullen zien.
Zij zullen allemaal
kracht en inspiratie moeten ontvangen
om hun strijd vol te houden.

Namens heel de mensheid
zijn wij hier samen.
En als we biddend zingen:
'kom schepper heilige Geest'
VENI CREATOR SPIRITUS
(de intredezang van vandaag)
smeken wij dat namens heel de mensheid
opdat heel het aardrijk vervuld mag worden
van de Geest van God,
van liefde, vrede en trouw.

Omdat we als kerken aan een goede vervulling
van alle grote dingen die God van ons verwacht
nog maar moeilijk toekomen
boffen we geweldig dat God geduld met ons heeft,

Hij geeft ons deze gebeds- en bemoedigingsdag
Hij geeft ons deze troostdag
Hij vertelt ons steeds
dat Hij het met ons toch helemaal ziet zitten

Als wij het dreigen op te geven
en het geloof vaarwel willen zeggen,
is God de Vriend die geduld met ons heeft,
Hij degene die ons altijd weer nieuwe kansen wil geven;
die vertrouwen heeft in ons allemaal
en in alle mensen van goede wil:
de Geest blijft waaien
waar Hij wil.

'Gezegend die weet wat recht en slecht is
die trefzeker kiest en niet wijkt voor geen macht
en niet vreest, voor geen mens.

Gezegend mensen die goed zijn,
de hand die niet slaat,
de mond die niet verraadt,
de vriend die zijn vriend niet verloochent.

Gezegend die onbevangen spreekt
en onbevangen liefheeft al wat leeft.
Gezegend zij die zo elkaar bewaren, troosten voorthelpen.'

Laten wij ons volstromen met ZIJN levensadem,

AMEN.