| We zullen doorgaan |
|
| Geschreven door Pastoor H.J. van Ogtrop | |
| zaterdag, 3 februari 2007 | |
|
PREEK EUCHARISTIEVIERING BIJ HET AFSCHEID
VAN PASTOR ELS VAN DONGEN-CAARLS
Lezingen: -Jesaja 6,1-8 de profeet geroepen -Lucas 5,1-11 vissen en vasten Jesaja maakte dat mee… ‘Ik zag en hoorde de Heer, het geschiedde in het sterf¬jaar van koning Oezziahoe' Het noemen van dat sterfjaar van koning Oezziahoe is niet alleen maar een tijds¬aan¬duiding. Het is bedoeld als de aanduiding dat een oud régime dat mensen ringeloort en klein maakt op zijn einde loopt. (vgl. het 'in de dagen van keizer Augustus' of 'in de dagen van koning Herodes' zoals wij dat in de kerst¬dagen hoorden). Het wil zoveel zeggen als Oezziahoe’s macht is definitief ten einde. Hij was een slechte koning- en als de koning dood is klinkt in de tempel 'leve de echte Koning' leve de God der hemelse mach¬ten'. De drempels schudden, alles beeft, de engelen zingen: - Jesaja schrikt er van- (maar het is wel eens goed voor een kerk als alles lekker door elkaar wordt geschud) ‘Heilig, Heilig, Heilig,’ de zang die nog steeds in onze liturgie klinkt Het Sanctus is geboren… is de dood van Oezziahoe toch ergens goed voor! Jesaja ziet de Heer, hoort de stem van de engelen die Hem omringen en voelt het schudden van de drempels, hij ruikt de rook die het heiligdom heeft gevuld. De jongen Jesaja, de latere profeet siddert van angst... hij wordt geroepen. Hij zal mee moeten doen aan de verkondiging van de ware koninklijke macht van de God van Isra¬ël. En dan roept hij uit: 'Wee mij, ik ben verloren, want ik ben een mens met onreine lippen en woon temidden van een volk met onreine lippen. Alsof hij zeggen wil: ‘dit wat ik hier ervaar gaat mij ver te boven, ik ben maar een gewoon mens, ik ben niet beter dan andere mensen, hoe zou ik betrokken kunnen raken bij God? Wie ben ik dat Hij mij zou aanspreken?' Om hem te helpen gebeurt er iets van goddelijke zijde, één van de engelen komt tot vlak bij Jesaja, raakt zijn lippen aan met een gloeiende kooi terwijl hij sprak: 'Hiermee zijn je lippen aangeraakt, en je zonde is verdwenen.' En diep onder de indruk van dit gebaar verdwijnt de angst en de twijfel van Jesaja als sneeuw voor de zon en roept hij als de Heer vraagt: ‘wien zal ik zenden?’.. ‘Hier ben ik Heer, zend mij.’ Jesaja zal luisteraars verzamelen die zijn woorden zullen opte¬kenen opdat mensen eeuwen later -en dat wij zij- ze nog zullen horen. Zijn oproepen tot trouw aan Gods woord tot bekering en zijn grootse visioenen over de vrede en Gods nieuwe toekomst die ons tot aan de dag van vandaag ontroeren. Nog voor Hij zijn apostelen bij name gaat roepen is Jesus al op zoek naar mensen, naar zoveel moge¬lijk mensen, mannen en vrouwen. Eeuwen na Jesaja zullen mensen hun oren spitsen als Jesus van Nazareth aan het verkondigen slaat en mensen wil verzamelen omdat de vervulling van de oude dromen van vrede en recht nu voor de deur staat: een vervulling die afhangt van de trouw en de inzet, van de volharding vooral en de moed die mensen dan zullen kunnen opbrengen. Jesus wil mensen verzamelen, veel mensen verzamelen er zijn er veel nodig. Als hij dreigt in de menigte verdrongen te worden stapt hij in een bootje dat aan de oever ligt vastgemeerd: 'Steek een eindje van wal’ zegt hij tot de verbaasde vissers die later zijn belangrijkste leerlingen zullen worden. En hij spreekt de mensen toe vanuit dit schip. En vanuit dit schip waaruit Jesus de mensen toespreekt worden, op Jesus’ woord, de netten uitgeworpen: het net wordt vol. ‘De zaal moet vol worden’ lezen we elders in het evangelie, als Jesus spreekt over de bruiloft van het Koninkrijk. Het net moet scheuren; De apostelen zullen na het teken van de wonderbare visvangst op weg moeten gaan om mensen, zoveel mogelijk mensen uit het doodsgebied weg te halen en te lei¬den naar het le¬ven. Jesaja beefde toen hij geroepen werd, net zoals Petrus en alle anderen die zichzelf kennen dat later ook zullen doen. Namens hen zegt hij 'Ik ben een zondig mens, stuur liever een ander' maar de Heer is onverbiddelijk: 'ik heb jou nodig. Niet omdat jij Petrus, of jij -en vult u dan uw eigen naam maar in- zo geweldig bent maar omdat Ik helpers nodig heb om mensen te verzamelen van overal vandaan, opdat er recht gedaan wordt aan de arme de bevrijding van de verdrukten werkelijkheid wordt, bedroefden worden getroost, mensen op de been geholpen en mensen die het niet meer niet zien zitten weer uitzicht krijgen. God verzamelt nog steeds mensen die mogen verkondigen dat Zijn nieuwe toekomst al begonnen is, in hun eigen le¬vensdagen. En dat doet Hij ook vandaag. Als kerk van het westen moeten wij een beetje aan wennen dat de kerken in Afrika en Azië zich zo stormachtig hebben uitgebreid. Wij worden geroepen met hen en met alle anderen van goede wil samen kerk te zijn, om samen gevangen te worden, omhooggetild uit het donkere water van de dood. Als gelovigen zullen we nooit mogen wanhopen al denken we dan dat we met weinigen zijn maar dat kon wel eens meevallen. Met alle mensen van goede wil, hier en nu en in ons eigen land zullen wij in gesprek moeten gaan. Wij zullen er nooit naar moeten streven een kleine elitekerk te worden van volmaakte gelovigen maar een geloofsgemeenschap van gewone mensen die het allemaal ook niet zo zeker weten en die samenwerkt met anderen. In onze parochie hebben wij daarom als pastoraal model de gastvrijheid: de kerk moet uitnodigend zijn. En daarom gebeurt er hier ook van alles. Eerste communicanten worden binnenkort aan u voorgesteld. Neen geen legioenen maar wel zijn er ouders en kinderen die er samen weer voor gaan. Voorbereiding voor het vormsel gaat weer van start neen geen horden maar er zijn weer ouders en kinderen die er voor gaan en zij zullen merken dat ze niet de enigen zijn want vlak na Pasen komen ze weer van heel ons bisdom en dan zijn ze plots met zijn 1500, een hele troost voor de kleine groepjes in de afzonderlijke parochies. Gastvrij willen wij zijn ook naar binnen toe: ouders zijn welkom met hun kleine kinderen die ze gedoopt willen hebben, mensen met hun verdriet kunnen hier terecht. Voor kinderen is er in deze kerk een eigen aandacht, ze hebben een eigen krant, eigen activiteiten. De Jongeren hebben in deze kerk een eigen ruimte we dachten dat de organisatie in elkaar was gezakt maar zie: nieuwe mensen komen aanzetten en hebben allerlei plannen om vooral veel te gaan doen. Het eerste bruidspaar van het jaar was er weer. God heeft ons nodig als een teken in de wereld om te kiezen voor het leven: om er te zijn voor anderen. Goed om samen kerk zijn En dan is iedereen belangrijk, ook u die haar vandaag luistert, meeviert of meezingt. En als ook vandaag weer Zijn vraag klinkt, als eens aan Jesaja gesteld: 'wie zal ik zen¬den' zeggen we dan in ons eigen hart: 'zend mij, zend ons, ik ben, wij zijn beschik¬baar'. De verhalen van deze zondag gaan over wankelen en toch op weg durven gaan. Mensen die bemoedigd werden en iets gingen doen waarvan ze eerst niet wisten dat ze het zouden kunnen. In dit weekend wordt ook de Blasiuszegen weer uitgedeeld. Eigenlijk de enige keer in het jaar dat alle mensen die in de kerk zijn persoonlijk de zegen kunnen ontvangen. Opdat wij allen op onze eigen en unieke levensweg een beetje kracht en bemoediging mogen ontvangen. Een woord, tot óns gesproken, een duwtje in de goede richting, opdat we mogen gaan de weg waar wij in geloven. Een gebaar van liefde, de liefde van God, die ons wil dragen op onze eigen weg. Vandaag nemen we afscheid van een collega: Els van Dongen Caarls. Els heeft vele vrienden en vriendinnen en vooral natuurlijk haar gezin. Jullie moesten eens weten hoe gek ze op jullie allemaal is en eindeloos over jullie praat –altijd in gunstige zin natuurlijk Het zal niet mee vallen om alles wat zij heeft geinspireerd en geleid doorgang te doen vinden. Maar we gaan ons best doen. Een dringend beroep een beetje clementie te hebben met Erna en ik die proberen alles op te vangen. Els haar hoofddoel was echter de parochie zelfwerkzaam te maken. Of dat gelukt is? We zullen het merken maar Els is dan lekker weg Zonder gekheid: Els bedankt voor alles wat je hier deed voor jong en oud. Dank voor je eigen inbreng, je eigen spiritualiteit, je staat in een traditie van superactieve vrouwelijke Bavopastores vanaf zuster Regnata in de jaren 80 van de vorige eeuw tot nu toe. Els, jij was een parel aan die keten. We sluiten ons aan bij Ramses Shaffy die in een van zijn liedjes zingt: ‘we zullen doorgaan, we zullen doorgaan…’ En als het moeilijk blijkt troost ons het prachtige verhaal over de roeping van de apostelen die over diepe wateren moesten varen. Diep is eng…. staat er niet in de psalmen: ‘uit de diepte roep ik tot u…’ maar Jesus zegt: ‘steek maar rustig van wal ook naar de diepten toe.’ Hij zegt tegen alle geroepenen, wie ze ook zijn: ‘wees niet bang, Ik ga met je mee wees niet bang: ik red je zelfs uit de dood. AMEN Hein Jan van Ogtrop, Haarlem. |
