| Wees niet bang |
|
| Geschreven door Pastoor H.J. van Ogtrop | |
| zondag, 22 juni 2008 | |
installatie nieuwe kinderen voor het Bavokoor,Schriftlezingen: -Jeremia 20,10-13 de trouwe profeet -Matteüs 10,26-33 durf!‘Haarlems talent bezorgt publiek kippenvel’dat las ik gisteren in het Haarlems dagblad. Ik dacht: ‘dat gaat natuurlijk over onze Bavo’ want wat er daar een talent zit, we horen dat vandaag. Heel veel talent. Soms zeggen mensen wel eens: ‘wat is jullie koor toch goed!’ Dat is natuurlijk zo en ik ben daar trots op, maar wat ze vergeten is dat een koor nooit zomaar goed is. Daar gaan heel wat bloed, zweet en tranen aan vooraf. En bovendien: ons koor is nooit hetzelfde. Het verjongt zich: er komen steeds nieuwe mensen bij (ik ga er vanuit dat er niemand af gaat tenzij hij of zij 100 is). En al die nieuwe leden moeten ook weer alles leren maar dat gaat als een speer…een geweldig tempo. Vandaar dat jullie talent ons allemaal kippenvel bezorgt. Helaas ging dat artikel over het kippenvel niet over ons hier maar over een talentenjacht op de grote markt waar ze lang niet zulke mooie liederen hebben gezongen als wij en –ongezien- nooit ook zo zuiver als jullie hier het doen. ‘Jullie zullen mijn leerlingen zijn’ zegt Jesus tegen zijn jongens en meisjes. De apostelen en de vrienden en vriendinnen van Jesus. Wij denken altijd dat dat oude mannetjes en vrouwtjes waren maar dat is niet zo. Ze waren misschien 16 of 18 jr, hooguit en ze waren enthousiat en NIET BANG. Dat zegt Jesus voortdurend: durf, wees aktief en wees niet bang. Er was ooit eens een plebaan die ook niet bang was. Hij is eigenlijk mijn held. Hij was niet zo jong als van Basten of de leden van zijn team maar toch wil ik zijn verhaal blijven vertellen. Het was een rustige vriendelijke pastoor van de kathedraal in Berlijn: Plebaan dus zouden wij zeggen, in het Duits ‘DOMPROBST.’ Hij wandelde iedere avond zijn ommetje over de Kurfursterdam en iedereen kende hem. Zijn naam: Bernard Lichtenberg. Hij was al bijna 70 jaar toen de oorlog losbarstte. Hij vond dat maar niets die Hitlerhordes die overal rondtrokken in hun bruine hemden, die ijverig marcheerden en deden alsof zij de baas over heel de stad waren. Maar hij was zijn principes trouw. Terwijl de Duitse bisschoppen zwegen kwam de pastoor van de St.Hedwigkathedraal op voor recht en menselijkheid. Er gebeurde namelijk iets verschrikkelijks in zijn stad. In de nacht kwamen er Hitler-hordes in de stad die alle ruiten van Joodse winkels kapot gooien. Door al dat glas wat er die nacht rinkele noemden ze die nacht later: de kristallnacht. In diezelfde nacht werden ook de kerkramen van de joodse kerk, je noemt dat een synagoge, ingegooid en daarna werden de synagoges in brand gestoken. Niemand durfde te protesteren… hij wel! Toen de grote synagoge in Berlijn als eerste in brand gestoken werd zei hij: 'dit is een aanslag op een huis van God' en organiseerde hij iedere week op de vrijdagavond de avond waarop de joodse Sabbath begint, een gebedsdienst tot eerherstel voor het gedane onrecht en om te bidden dat het de Berlijnse joden maar goed zou gaan. Er waren er niet veel die in de oorlog durfden te protesten het was trouwens erg gevaarlijk. De Plebaan komt in een strenge gevangenis waar hij helemaal niet tegen kan. Gelukkig waren er parochianen die protesteerden en de Nazi’s lieten hem vrij. Te laat: zijn gezondheid was al zo achteruitgegaan door de slechte behandeling dat hij kort na zijn vrijlating stierf. Zo waren er meer: Titus Brandsma, Kardinaal de Jong bisschop Huibers. De laatste twee protesteerden tegen de jodendeportaties uit Nederland. Hoewel velen hen onverstandig vonden ja zelfs als te ijverige idioten afschilderden bleek achteraf dat zij het bij het rechte eind hadden en hun christelijke roeping goed beleefden. De kerk moet het altijd hebben van mensen die durven ! De vraag is nu vandaag of wij zulke mensen durven zijn. Het evangelie van vandaag gaat over 'niet bang zijn.' - Het gaat over dingen 'die nu nog verborgen zijn, maar die later bekend gemaakt zullen worden.' - Het gaat over licht in het donker, - over gefluister en van de daken schreeuwen. - Het gaat ook over mensen die kunnen arresteren, martelen en zelfs executeren maar die de ziel niet kunnen doden. - En het eindigt met dat spreken over vogels die uit de hemel vallen en God is daarmee begaan en over die ontroerende dichterlijke vermelding dat alle haren op je hoofd door God geteld zijn. En er wordt ook nog gesproken over dat ontroerende tellen van de haren die je op dat moment op je hoofd hebt... Het lijkt - als ik dat zo vertel- over veel dingen tegelijk te gaan. Of misschien toch niet. Want door dit alles heen gaat het eigenlijk maar OVER ÉÉN DING: HOE JE IN DEZE WERELD GETUIGT OVER JESUS. En dat wordt nu juist in deze tijd van het kerkelijk jaar de grote vraag na al de feesten die we gevierd hebben: Pasen Hemelvaart Pinksteren: wat maken wij er zelf van? En de hamvraag is dan wat doe JIJZELF. Ben je een angsthaas, een luiwammes of een aktieveling die in deze wereld gaat getuigen van wat Jesus van ons vraagt. Het is van het grootste belang hoe jij, Pietje, Marietje getuige zult zijn van Jesus onder de mensen. Hoe doe je dat? Op de eerste plaats door te protesteren Te protesteren tegen de dingen die er in jouw eigen dagen slecht zijn. te protesteren tegen de onrechtvaardige verdeling van de rijkdom op aarde. Te protesteren tegen de mishandeling van onze planeet. Wij hebben daar protestliederen voor En die zingen wij in de kerk. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. GLORIA IN EXCELSIS DEO ET IN TERRA PAX was een van de eerste liederen die jullie vandaag zongen. Niet Gloria voor alle mensen die poen hebben en macht maar glorie aan God die voor de kleine mensen opkomt. SANCTUS is ook zo’n protestlied. Jeasaja was ene profeet in Jeruzalem. Daar ging het toch vooral om IKKE IKKE EN DE REST KAN… Hij vertelt dat hij in de tempel kwam en daar engelen een protestlied hoort zingen. Neen, het gaat niet eer aan de mensen met de macht en de mensen die dik doen: Heilig is de Heer de God der hemelse machten. Nog een protestlied: AGNUS DEI, lam Gods. Een lied ter ere van een weerloze, hele goede mens die door God gestuurd naar de aarde kwam: Jesus. Hij was geen krachtpatser maar weerloos met de weerlozen en arm met de armen. En daarom noemen ze hem ook een lam, een weerloos wezentje. En dat lam moet ons dan helpen: miserere nobis en rond dat lam moet de vrede komen: dona nobis pacem. Het is misschien allemaal niet zo gemakkelijk te vatten maar het zijn allemaal protestliederen die wij samen zingen in deze kerk. En wat zijn we blij dat jullie allemaal meedoen met ons koor. De jongens en meisjes, de nieuw geinstalleerden en de mensen van groep 8 die allemaal toch wel blijven meezingen. En wat zijn we dankbaar voor jullie ouders. Ze leren jullie dat er meer is dan IKKE IKKE. ze leren jullie dat er van ons gevraagd wordt dat we bouwen aan een andere wereld. Tempels en Kerken mogen er zijn mits het geen huizen zijn waar een godsdienstige machine vanzelf draait maar echte huizen van samenkomst zijn waar mensen willen horen naar hun opdrachten voor anderen die ze moeten gaan uitvoeren en samen rond Jesus als grote gastheer met elkaar willen delen en breken. Op de laatste avond van zijn aardse leven immers had Hij aan zijn leerlingen die twee dingen die ik noemde opgedragen: 'Ik ga weg en als je mij goed wilt herdenken, doe dan wat ik jullie doe.' Als we dat doen klinkt onze zang extra mooi en… de boodschap van Jesus zal dan ook steeds relevanter worden voor de mensen om ons heen die zien dat het echt ergens over gaat en dat wij hun leven kunnen verrijken. Een interessante uitdaging in een tijd waarin iedereen uitroept dat het christendom zijn tijd gehad heeft. De authentiek gebrachte en vooral beleefde boodschap zal niet na laten indruk te maken en van belang zijn. Niet alleen voor degenen die er binnen de kerkmuren samen over fluisteren. De boodschap zal dan op een nieuwe wijze van de daken verkondigd worden: hoorbaar en zichtbaar zijn voor iedereen. De mensen buiten de kerk zullen met zo'n getuigenis geen moeite hebben: gelovigen worden weer interessant. ‘Wees niet bang’ zegt Jesus tot zijn vrienden en vriendinnen: ik blijf je vriend, ik blijf in de buurt, Hij leefde ons het goede voor en hij staat achter ons. Hij kent jullie allemaal en waardeert jullie zoals jullie zijn. Leuk om te horen voor jonge mensen die zichelf soms niet zo geweldig vinden en leuk om te horen voor de ouders van jullie die zich misschien zorgen maken over hun en jullie toekomst. Voor ons allen geldt: 'de haren op je hoofd zijn geteld; en niemand valt of HIJ heeft er weet van zoals Hij weet heeft van dat kleine vogeltje dat valt van het dak. Ik eindig met een citaat uit het grote gebed van de Synagoge, het Achttiengebed wat jesus ook vaak gebeden heeft: Heer onze God, bewaar degenen die ons de eeuwen door onderrichtten en die in waarheid op jouw Naam vertrouwden. Maak ons als goede leerlingen deelgenoten aan hun wijsheid en maak ons helder en duidelijk in ons handelen: dan zullen wij in geen van onze levensdagen in U teleurgesteld of beschaamd worden en zal de lofzang tot UW Naam in volle luister klinken. Zo moge het zijn, Amen! Hein Jan van Ogtrop, pastoor |
Maar het belangrijkste is toch wel dat de kathedraal het huis is van een gemeenschap van mensen: de St. Bavo-parochie. Zonder al de mensen die zich daar mee verbonden weten, daar samenkomen en ook veel werk verzetten zou het bovenstaande niet eens allemaal in de kathedraal kunnen!
