• Leidsevaart 146
  • 023 - 532 30 77
  • info@rkbavo.nl
In Preken

Hemelvaart: Hij laat ons niet alleen

[print]

Hemelvaart

Schriftlezingen:

  • Handelingen 1,1-11

  • Efesiërs 4,1-13

  • Marcus 16,15-20

Als kind vond ik Hemelvaart altijd een droevige dag;
het afscheid van Jesus die van zijn vrienden weg ging.
We hebben Hem nog zo nodig!
Deze wereld is nog lang niet voltooid.

Heel dramatisch (en terecht)
is de vraag van Jesus’ vrienden:
‘gaat u nu het koninkrijk in Israël herstellen?’

Deze vraag mag je niet te vlug wegwuiven,
laat staan een domme vraag noemen.

Jaren van smart en pijn klinken in de vraag van de leerlingen mee.
Helaas, de leerlingen kregen in veel hemelvaartspreken,
en misschien ook dit jaar weer, steeds op hun kop
omdat hun smartekreet niet verstaan wordt.

De predikanten zeggen elkaar allemaal na
en noemen de vraag van de leerlingen dom.
‘Het gaat om andere dingen’ zeggen ze.
Maar wat voor dingen dan?

De leerlingen zijn na Jesus’ verrijzenis duidelijk gaan beseffen
dat Jesus bij uitstek de van Godswege gezonden was,
dat Zijn dood geen einde betekent
en dat er dus op aarde het nodige zou gaan veranderen.

Veel mensen hebben, net als de leerlingen vandaag,
alle eeuwen weer gevraagd om recht.
De armen van West Europa, de indianen in Zuid Amerika.
Ze vroegen regelmatig: ‘wanneer geschiedt ons recht?’
Hun werd vaak, te vaak verteld
dat ze niet ‘zo aards’ moesten denken,
het geloof bood andere, diepere troost.

Hun vragen en die van de leerlingen
verdienen echter een ernstiger overweging.
De apostelen krijgen van Jesus zelf trouwens
een serieus antwoord:

‘Johannes doopte met water
maar jullie zullen gedoopt worden met de Heilige Geest.’

Ze krijgen van de Heer te horen
dat het hen weliswaar niet toekomt dag en uur te kennen
maar dat zij zelf de kracht zullen krijgen van de heilige Geest
om getuigen te zijn van het messiaanse rijk.

Dat is nog al wat!
Hun vraag wordt dus niet als ongepast verworpen
maar binnen de grotere context geplaatst
van de geschiedenis van God met de mensen.

Ze worden zelf ingeschakeld. De Geest zal hen sterken.
Ja, met een dubbel deel van de Geest (vgl. Elisa in 2 Kon.2,9)
zullen ze hun roeping gaan volgen. Ze zullen immers,
had Jesus ooit gezegd (Jo.14,12) grotere dingen doen dan Jesus zelf.

We mogen vandaag ook even stilstaan stil bij het geloofsartikel
dat wij iedere keer uitspreken:
‘Hij is opgestegen ten hemel
zittend aan de rechterhand van de Vader’.

We zeggen het zo vaak in de geloofsbelijdenis,
te vaak misschien: ‘Hij is opgestegen ten hemel
zittend aan de rechterhand van de Vader’.

Voor velen een beetje onbegrijpelijk geloofsartikel,
voor de goede verstaander
is het een krachtige geloofsboodschap van de jonge kerk.

Als we zeggen dat Jesus wordt opgenomen in de hemel
en aan de rechterhand van God de Vader zetelt
zeggen we dat het visioen van David
– ooit in de psalmen uitgezegd, –
werkelijkheid is geworden.

David zei, in de eerste psalm
die in de zondagse vespers gezongen wordt:
‘de Heer zegt tot mijn Heer, zet je aan mijn rechterhand
en ik maak je vijand tot een voetbank voor je voeten.’

Het gaat hier over de koning van Gods nieuwe toekomst
die op aarde zal regeren.

Jesus is volgens Lucas die nieuwe messiaanse koning.

De koning van een volk met actieve onderdanen
die voor Zijn programma willen kiezen.

En dan is er nog een punt van aandacht.
De mannen in de witte kleren zeggen
dat Jesus terug zal komen zoals Hij van ons heenging.

Met andere woorden:
het gaat door, het hele programma van God met de aarde.

Jesus komst was niet even leuk en daarna nooit meer:
ten eerste is er de belofte van de komst van de Geest
die zijn mensen zal inspireren
en ten tweede is er de kostelijke belofte dat Hij terugkomt.
Een geloofsartikel waar we ook niet zo goed raad mee weten
maar wat zoveel betekent als:
deze aarde zal steeds voller van Jesus worden:
zijn Koninkrijk komt werkelijk in ons midden.

De wolk waar wij over horen spreken
is in de Bijbel het teken van Gods eigenzinnige aanwezigheid.
Overdag gaat Hij zo de zijnen voor op hun weg door de woestijn.

Zo kunnen wij ook verder door het gewone leven
Jesus achterna. Hij is niet van ons weggenomen
om ons in de steek te laten –zingt de prefatie van vandaag-
maar juist om, in kracht gesteld,
ons dichter nabij te zijn.

Dat geldt in de moeilijke tussentijd waarin wij leven;
het Koninkrijk is nog niet voltooid;
er is nog zoveel te doen.

Maar wanhoop niet;
wij zullen gesterkt worden door de Geest op onze pelgrimstocht
en het perspectief blijft ons lokken van Zijn grote komst,
de komst van het Koninkrijk van God
in al zijn glorie en kracht.

Daar gaan we voor; Pinksteren zal ons sterken
Hij komt in ons midden; in kracht en in glorie
het wordt nog wat met deze wereld.

Hein Jan van Ogtrop, pastoor